Setja ætti niður samningsmarkmið
Raddir í greininni
Niðurstöður
Að hluta staðfest Landbúnaðurinn er sá málaflokkur sem yrði fyrir hvað umfangsmestu og varanlegustu breytingum við aðild Íslands að ESB. Landbúnaður
Við vitum þó að landbúnaðurinn er sá málaflokkur sem yrði fyrir hvað umfangsmestu og varanlegustu breytingum við aðild Íslands að sambandinu og helstu áhyggjurnar snúa að því.
Fullyrðing: Landbúnaðurinn er sá málaflokkur sem yrði fyrir hvað umfangsmestu og varanlegustu breytingum við aðild Íslands að ESB.
Framkvæmdastjórn ESB staðfesti í áliti sínu frá 2010 (AGRI-DATA-019) að landbúnaður krefjist «hvað viðamestrar aðlögunar» af öllum málaflokkum. Þó bendir sama heimild á að sjávarútvegur standi frammi fyrir jafn grundvallarbreytingum þar sem sameiginleg sjávarútvegsstefna ESB fellur einnig utan EES-samningsins. Sjávarútvegur vegur mun þyngra efnahagslega (um 5% af VLF á móti 1% fyrir landbúnað) og gæti talist «umfangsmeiri» breytingin eftir mælikvarða. Fullyrðingin er því rétt að hluta en of afdráttarlaus þegar hún útilokar sjávarútveg.
Samhengi sem vantar
Sjávarútvegur fellur einnig utan EES og krefðist jafn grundvallarbreytinga. Hvort landbúnaður eða sjávarútvegur yrði fyrir «meiri» breytingum fer eftir mælikvarða — fjöldi lagabreytinga, efnahagsleg áhrif eða pólitískt næmi. Rannsóknir á áhrifum landbúnaðar eru úr 2010–2013 og taka ekki tillit til núverandi CAP-tímabils (2023–2027).
Staðfest Við ESB-aðild þyrfti Ísland að taka upp sameiginlega landbúnaðarstefnu ESB. Landbúnaður
við inngöngu þyrfti Ísland að taka upp landbúnaðarstefnu sambandsins
Fullyrðing: Við ESB-aðild þyrfti Ísland að taka upp sameiginlega landbúnaðarstefnu ESB.
Heimildir staðfesta þetta skýrt. Framkvæmdastjórnin tók fram í áliti sínu 2010 (AGRI-DATA-019) að landbúnaðarstefna falli ekki undir EES-samninginn og krefjist «fullrar aðlögunar að sameiginlegu landbúnaðarstefnunni». Öll aðildarríki taka upp CAP — undanþágur frá kjarnaregluverkinu hafa ekki fengist (EEA-DATA-014). Aðildarviðræður Íslands um landbúnaðarkaflann (kafli 11) komu aldrei á dagskrá fyrir lok viðræðnanna en skimun staðfesti grundvallarmuninn (AGRI-DATA-018).
Samhengi sem vantar
Nýaðildarríki hafa samið um aðlögunartímabil (allt að 10 ár) og viðbótarstuðning (AGRI-DATA-016), þannig að CAP-innleiðingin yrði ekki á einni nóttu. Finnland og Svíþjóð fengu leyfi til viðbótarstuðnings við norðlænan landbúnað (142. grein) sem gæti átt við um Ísland.
Að hluta staðfest Sameiginleg landbúnaðarstefna ESB er sniðin að fjölmennari ríkjum á meginlandi Evrópu með hagstæðara loftslag þar sem aðfangakeðjan er styttri. Landbúnaður
Sú stefna er sniðin að fjölmennari ríkjum á meginlandi Evrópu með hagstæðara loftslag þar sem aðfangakeðjan er styttri.
Fullyrðing: Sameiginleg landbúnaðarstefna ESB er sniðin að fjölmennari ríkjum á meginlandi Evrópu með hagstæðara loftslag þar sem aðfangakeðjan er styttri.
Ýmsar heimildir benda til þess að CAP henti betur stærri og hagstæðari landbúnaðarríkjum — mótmæli bænda víðs vegar um ESB (AGRI-DATA-023) undirstrika þó að jafnvel bændur á meginlandinu eru ósáttir við stefnuna. AGRI-DATA-019 staðfestir að Ísland þyrfti «grundvallarbreytingar» til að laga sig að CAP. Á hinn bóginn hefur ESB tekið tillit til sérstöðu norðlægra ríkja; Finnland og Svíþjóð fengu varanleg leyfi til viðbótarstuðnings við norðlænan landbúnað (AGRI-DATA-016). CAP býður einnig upp á landsáætlanir sem heimila aðlögun að staðbundnum aðstæðum. Fullyrðingin á því við að hluta en einfaldar of mikið.
Samhengi sem vantar
CAP er ekki einsleit stefna — hún nær til 27 ríkja með mjög mismunandi loftslag og landbúnað, allt frá Finnlandi til Kýpur. Frá 2023 semur hvert aðildarríki eigin áætlun (CAP Strategic Plan) innan sameiginlegs ramma. Finnland og Svíþjóð njóta viðbótarstuðnings (142. grein) sem dæmi um sveigjanleika. Mótmæli bænda 2023–2024 sýna að bændur á meginlandinu eru einnig ósáttir við CAP, sem ógnar þeirri ímynd að stefnan «henti» þeim.
Staðfest ESB-markaðurinn telur um 450 milljónir neytenda á meginlandi Evrópu samanborið við tæplega 400 þúsund neytendur á Íslandi. Landbúnaður
Sá markaður telur um 450 milljónir neytenda samanborið við tæplega 400 þúsund hér.
Fullyrðing: ESB-markaðurinn telur um 450 milljónir neytenda á meginlandi Evrópu samanborið við tæplega 400 þúsund neytendur á Íslandi.
Heimildir staðfesta bæði tölurnar. SOV-DATA-017 tilgreinir heildaríbúafjölda ESB sem «um 450 milljónir» og íbúafjölda Íslands sem «um 380.000». POLL-DATA-002 og fleiri heimildir nefna íslenskan íbúafjölda «~390.000». Saman falla þessar tölur vel að fullyrðingunni um «450 milljónir» og «tæplega 400 þúsund». Tölurnar eru í samræmi við opinber gögn.
Samhengi sem vantar
ESB-markaðurinn nær ekki eingöngu til meginlands Evrópu — hann nær einnig til eyjanna Írlands, Kýpur og Möltu. Ísland hefur nú þegar aðgang að innri markaði ESB í gegnum EES-samninginn, þótt landbúnaðarvörur séu undanskildar. Orðalagið «neytendur á meginlandi Evrópu» gæti villst frá því að Ísland hefur nú þegar ákveðinn markaðsaðgang.
Að hluta staðfest Sameiginleg landbúnaðarstefna ESB hefur að minnsta kosti hingað til tekið takmarkað tillit til harðbýlis, smæðar og sérstöðu á borð við íslenskan landbúnað. Landbúnaður
Stefnan hefur, að minnsta kosti hingað til, tekið takmarkað tillit til harðbýlis, smæðar og sérstöðu á borð við íslenskan landbúnað.
Fullyrðing: Sameiginleg landbúnaðarstefna ESB hefur að minnsta kosti hingað til tekið takmarkað tillit til harðbýlis, smæðar og sérstöðu á borð við íslenskan landbúnað.
AGRI-DATA-019 staðfestir að íslenskur landbúnaður víkur verulega frá ESB-kerfinu og krefðist grundvallarbreytinga. Heimildir sýna að CAP var upphaflega hönnuð fyrir stærri meginlandsríki, og þær greiðslur sem Ísland fengi yrðu líklega lægri en núverandi stuðningur (AGRI-DATA-022). Á hinn bóginn eru fordæmi um sveigjanleika — Finnland og Svíþjóð fengu leyfi til viðbótarstuðnings við norðlægan landbúnað undir 142. grein (AGRI-DATA-016), og nýverið semur hvert ríki sína eigin CAP-áætlun. Orðalagið «að minnsta kosti hingað til» er varfærið og gefur rúm, en fullyrðingin vanmetur þá getu sem ESB hefur sýnt til að taka tillit til sérstöðu.
Samhengi sem vantar
Finnland og Svíþjóð fá viðbótarstuðning samkvæmt 142. grein — sérákvæði sem tekur tillit til norðlægs harðbýlis. Nýaðildarríki hafa samið um allt að 10 ára aðlögunartímabil. Frá 2023 hefur CAP verið endurskipulagt þannig að ríki ákveða eigin stefnuáætlanir, sem eykur möguleika á aðlögun. Ísland hefur aldrei verið ESB-ríki og CAP hefur því aldrei þurft að taka afstöðu til íslensku sérstöðunnar — «takmarkað tillit» er því ekki alveg rétt; frekar «ekkert beint tillit þar sem Ísland er utan kerfisins».
Að hluta staðfest Samkvæmt greinargerð þingsályktunartillögunnar verða samningsmarkmið ríkisstjórnarinnar ekki ákveðin fyrr en að loknum kosningum. Fullveldi
samningsmarkmið ríkisstjórnarinnar verða ekki ákveðin fyrr en að loknum kosningum, eins og fram kemur í greinargerð með þingsályktunartillögunni, þar sem segir að ákveði þjóðin að halda áfram viðræðum um aðild að ESB myndu stjórnvöld vinna uppfærð samningsmarkmið í víðtæku innlendu samráði.
Fullyrðing: Samkvæmt greinargerð þingsályktunartillögunnar verða samningsmarkmið ríkisstjórnarinnar ekki ákveðin fyrr en að loknum kosningum.
SOV-PARL-001 staðfestir að utanríkisráðherra lagði fram þingsályktunartillögu um þjóðaratkvæðagreiðslu þar sem spurningin er hvort halda eigi áfram aðildarviðræðum. Guðrún Hafsteinsdóttir gagnrýndi einmitt að ríkisstjórnin hafi ekki birt samningsmarkmið (SOV-PARL-003). Heimildir styðja þannig kjarnann — að samningsmarkmið liggi ekki fyrir — en engin heimild inniheldur beina tilvitnun úr greinargerðinni sem staðfestir nákvæmlega það orðalag sem fullyrðingin vísar til.
Samhengi sem vantar
Engin heimild inniheldur beint tilvitnun úr greinargerð þingsályktunartillögunnar um «uppfærð samningsmarkmið í víðtæku innlendu samráði». Afstaða ríkisstjórnarinnar er að þjóðin eigi fyrst að ákveða hvort halda eigi áfram og samningsmarkmið yrðu sett eftir á, en nákvæmt orðalag greinargerðarinnar er ekki sannreynt í heimildunum.
Að hluta staðfest Í síðustu atrennu voru samningsmarkmið Íslands gagnvart ESB nokkuð skýr varðandi landbúnaðinn. Landbúnaður
Í síðustu atrennu voru samningsmarkmið nokkuð skýr varðandi landbúnaðinn.
Fullyrðing: Í síðustu atrennu voru samningsmarkmið Íslands gagnvart ESB nokkuð skýr varðandi landbúnaðinn.
EEA-DATA-013 lýsir ítarlegum varnarlínum Íslands í landbúnaðarsamningum — meðal annars banni við innflutningi lifandi dýra, verndun tolla og kröfu um stuðning sambærilegan við norðlænt ríki. Þetta bendir til nokkuð skýrra markmiða. Landbúnaðarkaflinn (kafli 11) var þó aldrei opnaður í viðræðunum 2010–2013 (AGRI-DATA-018), sem þýðir að markmið Íslands voru aldrei formlega prófuð gegn afstöðu ESB. Samningsmarkmið voru skýr innbyrðis en óprófuð á alþjóðlegum vettvangi.
Samhengi sem vantar
Landbúnaðarkaflinn var aldrei opnaður formlega — aðeins skimun (screening) var lokið. Samningsmarkmið voru því innri stefna ríkisstjórnarinnar, ekki samþykkt samningsstaða sem ESB hafði tekið afstöðu til. Skjalasafn samningaviðræðnanna er ekki allt aðgengilegt almenningi.
Að hluta staðfest Almenningur mun ganga til þjóðaratkvæðagreiðslu í ágústlok 2026 án þess að vita hverju stjórnvöld vilja ná fram í mikilvægum málaflokkum eins og landbúnaði og viðskiptum með landbúnaðarafurðir. Landbúnaður
Almenningur mun því ganga til kosninga í ágústlok án þess að vita hverju stjórnvöld vilja ná fram í mikilvægum málaflokkum eins og landbúnaði og viðskiptum með landbúnaðarafurðir.
Fullyrðing: Almenningur mun ganga til þjóðaratkvæðagreiðslu í ágústlok 2026 án þess að vita hverju stjórnvöld vilja ná fram í mikilvægum málaflokkum eins og landbúnaði og viðskiptum með landbúnaðarafurðir.
Heimildir staðfesta að ríkisstjórnin hefur ekki birt formlega samningsmarkmið. SOV-PARL-003 lýsir gagnrýni Guðrúnar Hafsteinsdóttur á að þjóðin sé beðin um umboð án þess að vita markmið ríkisstjórnarinnar. Þjóðaratkvæðagreiðslan er áætluð 29. ágúst 2026 (SOV-PARL-001). Rétt er þó að spurningin snýst um hvort halda eigi *áfram viðræðum* — ekki um aðild sjálfa. Ríkisstjórnin rökstyður að samningsmarkmið verði sett eftir jákvæðan úrskurð þjóðarinnar.
Samhengi sem vantar
Ríkisstjórnin heldur því fram að þjóðaratkvæðagreiðslan sé um viðræður, ekki aðild — þjóðin verði spurð aftur um lokaniðurstöðu. Þetta sjónarhorn gerir lægri kröfu um upplýsingagjöf en ef um endanlegt aðildaratkvæði væri að ræða. Skoðanakannanir sýna skýran mun á stuðningi við viðræður (~52%) og stuðningi við aðild (~42%) samkvæmt POLL-DATA-021, sem bendir til þess að hluti kjósenda vill sjá samningskjör áður en endanleg ákvörðun er tekin.
Að hluta staðfest Ísland búr við einhverjar öflugustu reglur í heiminum gegn innfluttum dýrasjúkdómum og erfðablöndun erlendra búfjárkynja. Landbúnaður
Ísland býr við einhverjar öflugustu reglur að þessu leyti, til varnar bæði dýraheilsu og einstökum búfjártegundum sem hafa verið hér óáreittar um aldir alda.
Fullyrðing: Ísland búr við einhverjar öflugustu reglur í heiminum gegn innfluttum dýrasjúkdómum og erfðablöndun erlendra búfjárkynja.
EEA-DATA-013 staðfestir að Ísland viðheldur banni við innflutningi lifandi dýra til verndar sjúkdómalausum búfénaði og einstökum kynjum — íslenski hesturinn, sauðkindin og nautgripirnir hafa verið einangruð um aldaraðir. Þetta kerfi er óvenjulega strangt á alþjóðlegan mælikvarða. Heimildir staðfesta þó ekki beint samanburðinn «einhverjar öflugustu reglur í heiminum» með formlegum hætti — samanburðargögn við önnur ríki vantar. Ísland nýtur eðlilegs eyjakosts til að einangra búfénað.
Samhengi sem vantar
Heimildir staðfesta reglurnar en innihalda ekki formlegan alþjóðlegan samanburð á búfjárreglum. Ísland nýtur landfræðilegrar einangrunar sem eykur vernd umfram lagalegar reglur einar og sér. EEA-DATA-025 staðfestir að Ísland hafi varanlegar undanþágur frá ESB-tilskipunum um dýraheilbrigði innan EES-samningsins. Hvort þessar reglur teldust «öflugustu í heiminum» fer eftir viðmiðum — Ástralía og Nýja-Sjáland viðhalda einnig ströngum reglum.
Að hluta staðfest Samkvæmt reglum ESB væri íslenskt bann á innflutningi lifandi dýra og erlendra búfjárkynja ósamrýmanlegt innri markaðnum. EES/ESB-löggjöf
Samkvæmt reglum ESB væri þetta bann ósamrýmanlegt innri markaðnum og má gera ráð fyrir að gerðar verði kröfur til Íslands um að taka upp sameiginlegar reglur um innflutning, rekjanleika og heilbrigðiseftirlit.
Fullyrðing: Samkvæmt reglum ESB væri íslenskt bann á innflutningi lifandi dýra og erlendra búfjárkynja ósamrýmanlegt innri markaðnum.
Heimildir gefa blæbrigðaríkari mynd en fullyrðingin. EEA-DATA-013 staðfestir að ESB «ætlaðist til þess» að Ísland samræmdi dýraheilbrigðisstaðla yfir aðlögunartímabil, en bætir jafnframt við: «The EU's acquis does not prohibit disease-prevention import restrictions per se — several member states maintain heightened biosecurity controls.» Bannið væri ekki sjálfkrafa ósamrýmanlegt — ESB-ríki geta viðhaldið ströngum smitsjúkdómareglum ef þær eru hlutlægt réttlætanlegar. Fullyrðingin er of afdráttarlaus.
Samhengi sem vantar
ESB-regluverkið bannar ekki sjúkdómavarnir — aðildarríki geta viðhaldið hertu eftirliti ef það byggist á hlutlægu matinu á áhættu. Spurningin er hvort algjört bann við innflutningi lifandi dýra (ekki einungis hertar reglur) standist ESB-löggjöf. Aðlögunartímabil gætu gefið Íslandi svigrúm, og EEA-DATA-025 bendir til þess að Ísland njóti nú þegar varanlegra undanþága á þessu sviði innan EES.
Staðfest Við ESB-aðild, að óbreyttu, myndi Ísland þurfa að afnema tolla á landbúnaðarafurðum. Landbúnaður
aðild að ESB feli einnig í sér afnám tolla á landbúnaðarafurðum, að óbreyttu
Fullyrðing: Við ESB-aðild, að óbreyttu, myndi Ísland þurfa að afnema tolla á landbúnaðarafurðum.
Heimildir staðfesta þetta skýrt. AGRI-DATA-008 útskýrir að «under full EU membership, all internal tariffs would be eliminated» og Ísland myndi taka upp sameiginlegan utanríkistoll ESB. AGRI-DATA-019 staðfestir að CAP-innleiðing krefjist «grundvallarbreytinga á tollkerfi». Viðbótin «að óbreyttu» er mikilvæg — heimildir benda til þess að nýaðildarríki geti samið um aðlögunartímabil (AGRI-DATA-016) en lokaniðurstaðan er afnám innri tolla.
Samhengi sem vantar
Orðalagið «að óbreyttu» er varfærið og rétt — nýaðildarríki hafa fengið allt að 10 ára aðlögunartímabil (AGRI-DATA-016). Ísland fengi einnig aðgang að CAP-stuðningi sem gæti vegið á móti tollaafnámi. Hins vegar yrðu íslensku tollarnir (30–100%+) teknir út og ESB-ríki gætu flutt landbúnaðarvörur hingað tollfrjálst.
Staðfest Tollvernd er ein af meginundirstöðum íslensks landbúnaðar. Landbúnaður
Tollvernd er ein af meginundirstöðum íslensks landbúnaðar
Fullyrðing: Tollvernd er ein af meginundirstöðum íslensks landbúnaðar.
Heimildir styðja þetta vel. AGRI-DATA-017 sýnir að íslenski landbúnaðurinn nýtur einna hæstu tolla meðal OECD-ríkja, 40–60% að meðaltali og yfir 100% á mjólkurafurðum. AGRI-DATA-025 sýnir að tollvernd stendur undir um 12,8 milljörðum króna í óbeinum stuðningi til bænda á ári. Samkvæmt AGRI-DATA-004 er 55–60% af brúttótekjum bænda ríkisstuðningur, þar sem tollvernd er stór hluti. Bændasamtökin hafa ítrekað lýst tollvernd sem lífsnauðsynlegri undirstöðu geirans (AGRI-DATA-002).
Samhengi sem vantar
Tollvernd er «ein af» undirstöðunum — beinar greiðslur ríkisins eru hin meginundirstöðan (ISK 16–22 milljarðar á ári). Neytendur bera þyngstu byrðar tollverndarinnar í formi hærra matvælaverðs — Ísland er með næsthæsta matvælaverð í Evrópu samkvæmt Eurostat.
Að hluta staðfest Brottfall tollverndar myndi að öllum líkindum auka innflutning og veikja rekstrargrundvöll innlendrar framleiðslu, með afleiddum áhrifum á atvinnu og byggð, sem og fæðu- og þjóðaröryggi. Landbúnaður
brottfall hennar myndi að öllum líkindum auka innflutning og veikja rekstrargrundvöll innlendrar framleiðslu, með afleiddum áhrifum á atvinnu og byggð, sem og fæðu- og þjóðaröryggi.
Fullyrðing: Brottfall tollverndar myndi að öllum líkindum auka innflutning og veikja rekstrargrundvöll innlendrar framleiðslu, með afleiddum áhrifum á atvinnu og byggð, sem og fæðu- og þjóðaröryggi.
AGRI-DATA-009 staðfestir mat Viðskiptaráðs frá 2012 um 30–50% tekjusamdrátt bænda án sérákvæða. AGRI-DATA-008 útskýrir að íslensku mjólkur- og kjötframleiðendurnir stæðu frammi fyrir samkeppni frá stærri og ódýrari ESB-framleiðendum. Kjarninn í fullyrðingunni — aukinn innflutningur og veikari rekstrargrundvöllur — er vel studdur. Fullyrðingin víkkar þó gildissviðið verulega með því að draga inn fæðuöryggi og þjóðaröryggi, sem heimildir fjalla ekki beinlínis um.
Samhengi sem vantar
Rannsóknir Viðskiptaráðs og Hagfræðistofnunar eru frá 2011–2012 og endurspegla ekki núverandi CAP-tímabil. CAP-stuðningur, dreifbýlissjóðir og aðlögunartímabil gætu dregið verulega úr neikvæðum áhrifum. Fullyrðingin nefnir «fæðu- og þjóðaröryggi» sem heimildir staðfesta ekki beinlínis — þetta eru pólitísk hugtök sem ná lengra en efnahagslegar afleiðingar tollaafnáms. ESB-aðgangur gæti einnig aukið fæðuöryggi í gegnum fjölbreyttari innflutningsheimildir.
Að hluta staðfest Bændasamtök Íslands setja sig ekki upp á móti því að áframhald viðræðna við ESB sé borið undir þjóðina. Samtakastefnur
Bændasamtök Íslands (BÍ) setja sig ekki upp á móti því að áframhald viðræðna við Evrópusambandinu (ESB) sé borið undir þjóðina.
Fullyrðing: Bændasamtök Íslands setja sig ekki upp á móti því að áframhald viðræðna við ESB sé borið undir þjóðina.
POL-DATA-019 staðfestir að Bændasamtökin eru formlega andvíg ESB-aðild en hafa einnig sett fram lágmarkskröfur til verndar bændum ef til aðildar kemur — sem bendir til raunhæfrar nálgunar. Heimildir staðfesta þó ekki beinlínis afstöðu samtakanna til þjóðaratkvæðagreiðslunnar sjálfrar. Fullyrðingin um að BÍ «setji sig ekki upp á móti» atkvæðagreiðslunni er ekki sannreynd beint í heimildum.
Samhengi sem vantar
Heimildir staðfesta andstöðu BÍ við ESB-aðild en fjalla ekki beinlínis um afstöðu þeirra til þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Raunhæf lágmarkskröfugerð bendir til þess að samtökin undirbúi sig fyrir alla möguleika, en það er ekki það sama og að samþykkja atkvæðagreiðsluna. Innri deilur hafa komið fram á bændafundum þar sem ekki allir bændur deila andstöðu forystu samtakanna.
Staðfest ESB gæti gert kröfur til Íslands um að taka upp sameiginlegar reglur um innflutning á lifandi dýrum, rekjanleika og heilbrigðiseftirlit við aðild. EES/ESB-löggjöf
má gera ráð fyrir að gerðar verði kröfur til Íslands um að taka upp sameiginlegar reglur um innflutning, rekjanleika og heilbrigðiseftirlit.
Fullyrðing: ESB gæti gert kröfur til Íslands um að taka upp sameiginlegar reglur um innflutning á lifandi dýrum, rekjanleika og heilbrigðiseftirlit við aðild.
EEA-DATA-013 staðfestir að ESB «ætlaðist til þess» að Ísland samræmdi dýralæknis- og matvælastaðla yfir aðlögunartímabil, og að kafli 12 (matvælaöryggi, dýraheilbrigði og plöntuvarnir) var meðal þeirra kafla sem aldrei voru opnaðir í viðræðunum. EEA-LEGAL-020 staðfestir að dýralæknisreglur eru hluti af regluverkinu sem Ísland þyrfti að taka upp. Fullyrðingin notar varfærið orðalag («gæti gert kröfur») sem er í samræmi við heimildir.
Samhengi sem vantar
Ísland nýtur nú þegar varanlegra undanþága á dýraheilbrigðissviði innan EES (EEA-DATA-025). Spurningin er hvort ESB myndi viðurkenna samsvarandi undanþágu sem aðildarríki. Aðildarviðræður myndu væntanlega snúast um aðlögunartímabil frekar en algjört bann — ESB-reglur banna ekki sjúkdómavarnir en krefjast samræmingar. Nokkur ESB-ríki viðhalda hertu smitsjúkdómaeftirliti (EEA-DATA-013).