Uffe Ellemann-Jensen
StjórnmálafólkFyrrverandi utanríkisráðherra danmerkur
Fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur — hlynnt ESB-aðild.
Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (5)
Staðfest Varanlegar undanþágur frá kjarna ESB-réttarins, svo sem sameiginlegri sjávarútvegsstefnu, eru ekki í boði við aðildarviðræður Umorðað Sjávarútvegur
Stækkunarstjórar ESB og reyndir stjórnmálamenn á borð við Uffe Ellemann-Jensen hafa ítrekað bent á að varanlegar undanþágur (permanent derogations) frá kjarna ESB-réttarins, svo sem sjávarútvegsstefnunni, eru ekki í boði.
Heimildir staðfesta þetta skýrt. Samkvæmt EEA-LEGAL-012 hefur stækkunarstefna ESB frá Lissabon-samningnum kveðið á um að ný aðildarríki geti ekki samið um varanlegar undanþágur — aðeins tímabundin aðlögunartímabil. Króatíu, síðasta aðildarríkið (2013), var engin varanleg undanþága veitt (EEA-LEGAL-014). Sjávarútvegsstefnan fellur undir einkaréttarsvið ESB samkvæmt 3. grein TFEU (SOV-LEGAL-030), sem styrkir enn frekar að undanþága frá henni sé ólíkleg.
Samhengi sem vantar
Þrátt fyrir formlega stefnu ESB benda sumir fræðimenn á að 49. grein sáttmálans um Evrópusambandið (TEU) heimili tæknilega hvaða samningsniðurstöðu sem er. Langur aðlögunartími getur í reynd virkað svipað og undanþága. Finnland og Svíþjóð fengu varanlegan ríkisstuðning við norrænan landbúnað sem viðbót við sameiginlegu landbúnaðarstefnuna — þó sé það ekki undanþága frá henni heldur viðbót við hana.
Að hluta staðfest Uffe Ellemann-Jensen varaði í viðtalinu árið 2017 við afleiðingum Brexit og benti á raunverulegan kostnað þess. Umorðað EES/ESB-löggjöf
Hann varar við afleiðingum Brexit og bendir á raunverulegan kostnað þess.
Sjálft viðtalið er ósannreynanlegt úr heimildum (sjá fullyrðingu 11). Efnislega styðja heimildir hins vegar að Brexit hafi haft umtalsverðan kostnað: PREC-DATA-017 sýnir 6–8% samdrátt í landsframleiðslu samkvæmt rannsókn NBER, og PREC-DATA-040 staðfestir 4% áætlaðan framleiðnisamdrátt samkvæmt OBR. Þannig er efnisleg staða fullyrðingarinnar studd, en tilvísunin í Ellemann-Jensen sem uppruna er ósannreynd.
Samhengi sem vantar
Viðtalið við Ellemann-Jensen frá 2017 er ekki í staðreyndagrunninum. Athygli vekur að viðtalið er sagt frá 2017 en Brexit-ferlið lauk ekki fyrr en 2020 — á þeim tíma voru afleiðingarnar enn á brattann að vaxa. Heimildir styðja þó efnislega röksemdina um kostnað Brexit.
Að hluta staðfest Uffe Ellemann-Jensen sagði í viðtalinu 2017 að Evrópusambandið væri sveigjanlegt og þróist á mismunandi hraða. Umorðað EES/ESB-löggjöf
Að auki undirstrikar Uffe að Evrópusambandið sé sveigjanlegt og þróist á mismunandi hraða.
Efnislega er hugmyndin um ESB sem sveigjanlegt samband studd af heimildum. SOV-DATA-036 sýnir umræðu um umbætur og mismunandi samþættingarhraða innan ESB. EEA-LEGAL-012 staðfestir tilvist undanþága (Danmörk, Írland) sem sýna sveigjanlega nálgun. PREC-DATA-011 vitnar í yfirlýsingar Tusk um nauðsyn aðlögunar. Sjálf tilvísunin í Ellemann-Jensen er hins vegar ósannreynd úr staðreyndagrunninum.
Samhengi sem vantar
Heimildir sýna tvær hliðar á þessu. Annars vegar eru undanþágur og aðlögunartímabil til staðar (sveigjanleiki). Hins vegar staðfesta EEA-LEGAL-016 og POLITICAL-DATA-016 að regluverkið (acquis) er í grundvallaratriðum ósemjanlegt — sveigjanleikinn felst í tímasetningu, ekki í efni reglnanna. Viðtalið sjálft er ósannreynanlegt úr fyrirliggjandi heimildum.
Að hluta staðfest Uffe Ellemann-Jensen sagði skýrt í viðtalinu 2017 að Evrópusambandið sé ekki lokaður pakki. Umorðað EES/ESB-löggjöf
hann segir skýrt að sambandið sé ekki lokaður pakki.
Viðtalið er ósannreynanlegt (sjá fullyrðingu 11). Efnislega er mynd heimildasafnsins blönduð. EEA-LEGAL-023 staðfestir að ríki hafi fengið varanlegar undanþágur (Danmörk, Írland, Finnland) — pakkinn er ekki alveg lokaður. EEA-LEGAL-012 sýnir aftur á móti að eftir Lissabon-samninginn er stefnan sú að nýjar aðildarþjóðir fái ekki varanlegar undanþágur. Króatía fékk engar árið 2013. Pakkinn er því «lokaðri» en áður.
Samhengi sem vantar
Fordæmi sýna sögulegan sveigjanleika (danskar undanþágur, finnsk landbúnaðarstyrkjafyrirkomulag) en stefna ESB hefur þrengst eftir Lissabon-samninginn. Fullyrðingin er efnislega of einföld: pakkinn er hvorki alveg lokaður né alveg opinn. Tilvísunin í Ellemann-Jensen er ósannreynd.
Að hluta staðfest Uffe Ellemann-Jensen útskýrði í viðtalinu 2017 að aðild að Evrópusambandinu byggist á samningum þar sem tekið er tillit til hvers ríkis. Umorðað EES/ESB-löggjöf
Í sama viðtali útskýrir Uffe Ellemann-Jensen hins vegar að aðild að Evrópusambandinu byggist á samningum þar sem tekið er tillit til hvers ríkis.
Efnislega er rétt að aðildarsamningar eru sérstakir — EEA-LEGAL-013 staðfestir skipulag aðildarviðræðna eftir köflum og aðlögunartímabilum sem miðast við stöðu hvers ríkis. EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 benda þó á að regluverk ESB er í grundvallaratriðum ósemjanlegt — «tekið tillit til» felst í tímasetningu yfirtöku, ekki undanþágum frá reglum. SOV-LEGAL-006 og EEA-LEGAL-023 sýna fordæmi undanþága en einnig að þær verða sífellt sjaldgæfari. Viðtalið sjálft er ósannreynanlegt.
Samhengi sem vantar
Heimildir staðfesta bæði sveigjanleika (aðlögunartímabil, fordæmi undanþága) og takmarkanir (regluverk ósemjanlegt, varanlegar undanþágur sjaldgæfar eftir Lissabon). Fullyrðingin «tekið tillit til hvers ríkis» er rétt í þröngum skilningi en getur gefið ranga mynd af umfangi samningsrýmisins. Viðtalið er ósannreynanlegt.