Guðfinna Jóh. Guðmundsdóttir
EinstaklingurLögmaður
Lögmaður
Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (2)
Að hluta staðfest Öll löndin í Evrópusambandinu eru fullvalda — annars væru þau ekki þar. Fullyrt Fullveldi
Það virðist alveg hafa farið fram hjá þeim að öll löndin í Evrópusambandinu eru fullvalda því annars væru þau ekki þar.
Formlega er fullyrðingin rétt og SOV-DATA-027 staðfestir að fullvalda ríki geta tekið á sig alþjóðlegar skuldbindingar án þess að afsala sér fullveldi — geta til samningagerðar er sjálf birting fullveldis. Hins vegar einfaldar fullyrðingin flókna umræðu: SOV-LEGAL-032 sýnir að ESB-aðild færir einkavaldssvið (sameiginleg viðskiptastefna, tollabandalag) til sambandsins, og SOV-DATA-021 staðfestir að til er pólitísk-heimspekileg sýn í íslenskri umræðu þar sem fullveldi er álitið ódeilanlegt. Greinarmunur á formlegu fullveldi og raunhæfri valdaframkvæmd er kjarni deilunnar.
Samhengi sem vantar
Fullyrðingin gerir ekki greinarmun á formlegu fullveldi (réttarheimild til þátttöku í alþjóðasamskiptum) og raunhæfri valdaframkvæmd. Á einkavaldssviðum ESB — tollabandalag, sameiginleg sjávarútvegsstefna, sameiginleg viðskiptastefna — getur aðeins sambandið sett lög, sem takmarkar löggjafarheimild aðildarríkja verulega samkvæmt SOV-LEGAL-032. SOV-LEGAL-031 bendir á að sveigjanleikaákvæði (aukin samvinna) veiti ekki almenna undanþágu frá grunnskuldbindingum. Heimspekileg afstaða Snorra Mássonar í SOV-DATA-021 — að fullveldi sé ódeilanlegt — er pólitísk-heimspekileg sýn sem alþjóðlegir lögfræðingar telja almennt að fullveldi sé hins vegar knippi réttinda sem ríki deila reglubundið með alþjóðasamningum.
Guðfinna Jóh. Guðmundsdóttir: Hræðsluáróður gegn aðildarviðræðum DV
Að hluta staðfest Þjóðaratkvæðagreiðslan í ágúst snýst um hvort hefja eigi aðildarviðræður, ekki um ESB-aðild sem slíka — ef samningurinn sem kæmi í kjölfar viðræðna þykir ekki góður er hægt að segja nei við honum. Fullyrt Fullveldi
Við erum nefnilega ekki að segja já við því að ganga í Evrópusambandið heldur eingöngu að fá að sjá hvað okkur býðst.
SOV-DATA-006 og SOV-PARL-001 staðfesta að atkvæðagreiðsluspurningin sem ríkisstjórnin lagði til er «Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?» — sem snýst um viðræður, ekki beina aðild. POLL-DATA-021 styður líka hugmyndina um að það sé «umtalsverður hópur kjósenda sem vill sjá samninginn áður en ákveðið er». Hins vegar liggja tveir mikilvægir fyrirvarar fyrir: SOV-PARL-008 sýnir að Landskjörstjórn gagnrýndi spurninguna fyrir að gera ráð fyrir að viðræður hafi ekki verið stöðvaðar (sem er sjálft umdeilt), og SOV-DATA-006 staðfestir að atkvæðagreiðslan er ráðgefandi — Alþingi er ekki lagalega bundið af niðurstöðunni.
Samhengi sem vantar
Atkvæðagreiðslan er ráðgefandi (ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla) samkvæmt SOV-DATA-006 — Alþingi er ekki lagalega bundið af niðurstöðunni þótt pólitísk hefð gefi henni mikið vægi. Landskjörstjórn gerði samkvæmt SOV-PARL-008 athugasemd við að orðalag spurningarinnar gefi sér að viðræður hafi ekki verið stöðvaðar — sem er sjálft pólitískt umdeilt eftir bréf Gunnars Braga Sveinssonar 2015 (SOV-PARL-010). Loforðið um að geta «sagt nei við samningnum» byggist á forsendu sem er ekki lagalega bundin: SOV-PARL-003 bendir á að í 2009 var lofað bindandi þjóðaratkvæði um endanlegan samning en núverandi tillaga er ráðgefandi. POLL-DATA-010 nefnir aðra mögulega spurningarforsendu («Viljið þér að Ísland gerist aðili...») en samkvæmt SOV-PARL-001 og SOV-PARL-008 er það ekki spurningin sem Alþingi hefur til umfjöllunar — hún er um framhald viðræðna.
Guðfinna Jóh. Guðmundsdóttir: Hræðsluáróður gegn aðildarviðræðum DV