Þorgerður Katrín er ekki skýringin.
Greindar 5 fullyrðingar. Niðurstöður: 2 ekki hægt að sannreyna, 1 ekki stutt, 1 stutt af heimildum, 1 stutt að hluta. Sjónarhorn: hallar á ESB-neikvæða hlið. Heildstæðni: 5%.
Niðurstöður
Óstutt Regluverk ESB gilti ekki þegar Össur Skarphéðinsson mætti á fund (um áratug áður en Kristrún Frostadóttir mætti á samsvarandi fund) EES/ESB-löggjöf
Að regluverk ESB gilti ekki þegar Össur mætti á fund, og þá líklegast þegar um áratug seinna, Kristrún mætti á fund.
Fullyrðing: Regluverk ESB gilti ekki þegar Össur Skarphéðinsson mætti á fund (um áratug áður en Kristrún Frostadóttir mætti á samsvarandi fund)
Heimildir hrekja þessa fullyrðingu beint. Ísland hefur verið aðili að EES-samningnum frá 1994 og innleiðir reglulega regluverk ESB á sviði innri markaðarins — ETS-LEGAL-001 staðfestir t.d. að ETS-tilskipunin var innleidd 2007 og hefur gilt á Íslandi síðan 1. janúar 2008, löngu áður en Össur Skarphéðinsson sat utanríkisráðherrastól (2009–2013). EEA-PARL-001 sýnir enn fremur að bókun 35 við EES-samninginn fjallar einmitt um forgang innleidds ESB-regluverks í íslenskum lögum.
Samhengi sem vantar
EES-samningurinn hefur verið í gildi frá 1994 og felur í sér að stór hluti regluverks ESB á sviði innri markaðarins er innleiddur á Íslandi. Bæði Össur Skarphéðinsson (utanríkisráðherra 2009–2013) og Kristrún Frostadóttir (forsætisráðherra frá 2024) störfuðu eftir að EES-samningurinn tók gildi. Heimildir greina ekki nákvæmlega hvaða tiltekni «fundur» er verið að vísa til, en ekkert tímabil er til staðar þar sem ESB-regluverk hafi ekki gilt á Íslandi á starfstíma Össurar.
Staðfest Umsókn Íslands að ESB er ekki undanþegin regluverki umsóknarferlisins EES/ESB-löggjöf
nota það sem staðfestingu á þeirri fullyrðingu að umsókn Íslands að ESB sé undanþegin regluverki umsóknarferlisins.
Fullyrðing: Umsókn Íslands að ESB er ekki undanþegin regluverki umsóknarferlisins
Heimildir staðfesta þessa fullyrðingu skýrt. EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 benda á að framkvæmdastjórn ESB lýsir aðildarviðræðum opinberlega sem viðræðum «um skilyrði og tímasetningar fyrir upptöku regluverksins (acquis)» — ekki um hvort regluverkið skuli tekið upp. EEA-LEGAL-012 áréttar að engar varanlegar undanþágur hafa verið veittar nýjum aðildarríkjum frá Lissabon-samningnum, og EEA-DATA-014 staðfestir að Hagfræðistofnun Háskóla Íslands komst að sömu niðurstöðu árið 2014.
Samhengi sem vantar
Þótt regluverkið sjálft sé ekki samningsatriði er svigrúm til samninga um aðlögunartímabil og tæknilegar aðlaganir, sem í reynd geta orðið umfangsmikil — t.d. 12 ára aðlögunartímabil Póllands í landareignamálum. EEA-LEGAL-021 og EEA-LEGAL-017 vekja athygli á þessum greinarmun, þar sem nógu langt aðlögunartímabil getur virkað eins og undanþága í framkvæmd. SOV-LEGAL-006 og SOV-PARL-001 minna á að sérstakar aðstæður Íslands (sjávarútvegur) gætu skapað grundvöll fyrir samninga um aðlögun, þótt engin trygging sé fyrir varanlegum undanþágum.
Að hluta staðfest Bókunin 35 felur í sér afsal löggjafar Alþingis til Brussel Fullveldi
fólkið sem fer með himinskautum og þykist vera á móti, en styður bókunn 35, um afsal löggjafar Alþingis til Brussel.
Fullyrðing: Bókunin 35 felur í sér afsal löggjafar Alþingis til Brussel
Fullyrðingin er pólitísk túlkun sem heimildir styðja aðeins að hluta. EEA-PARL-001 lýsir frumvarpi utanríkisráðherra um bókun 35 sem takmarkaðri forgangsreglu fyrir innleitt EES-regluverk — Alþingi heldur áfram fullveldisrétti sínum til að setja lög sem ganga gegn EES-reglum, svo fremi sem það sé gert með skýrum hætti. Stjórnarandstaðan heldur því þó fram að um sé að ræða læðandi fullveldisafsal, en ráðherra einkenndi frumvarpið sem vernd fyrir réttindi einstaklinga og fyrirtækja samkvæmt EES, ekki sem fullveldisafsal.
Samhengi sem vantar
Bókun 35 fjallar ekki um nýtt afsal til Brussel, heldur um forgang þegar innleidds EES-regluverks í íslenskum rétti — fyrirmyndin er norsku EES-lögin (§ 2). Hæstaréttardómurinn í máli 24/2023 (fæðingarorlofsdómurinn) sýndi að bókun 35 var ekki rétt innleidd og varð til þess að einstaklingar misstu réttindi sem þeir hefðu átt samkvæmt EES-reglum. Fullyrðingin notar orðalagið „afsal löggjafar Alþingis» sem er pólitísk túlkun á annars umdeildu lagatæknilegu málefni — meðal lögfræðinga er ekki samhljómur um hvort innleiðing bókunar 35 jafngildi raunverulegu fullveldisafsali.