„Kommissarinn" íslenskur

Raddir í greininni

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Fullyrt Viðreisn — utanríkisráðherra
83 greinar 197 þingræður
2 fullyrðingar
Fundarmenn (óþekktir) Tilvitnað fulltrúar millilandaviðskiptaráða
1 fullyrðing

Niðurstöður

Að hluta staðfest: 3 Heimildir vantar: 1

Fullyrðingar (4)

Nokkur stoð Spá Utanríkisráðherra telur líklegra að ESB tæki upp íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið í hugsanlegum aðildarviðræðum en að Íslendingar þyrftu að aðlaga sig sameiginlegri sjávarútvegsstefnu ESB. Sjávarútvegur
metur það svo að í hugsanlegum aðildarviðræðum Íslands við Evrópusambandið (ESB) sé líklegra að sambandið tæki upp íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið en að Íslendingar þyrftu að aðlaga sig sjávarútvegsstefnu ESB

Fullyrðing: Utanríkisráðherra telur líklegra að ESB tæki upp íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið í hugsanlegum aðildarviðræðum en að Íslendingar þyrftu að aðlaga sig sameiginlegri sjávarútvegsstefnu ESB.

Innra kvótakerfi er í höndum aðildarríkja — FISH-DATA-032 og FISH-DATA-030 staðfesta að samkvæmt 16. og 17. grein reglugerðar 1380/2013 ákveður hvert aðildarríki sjálft hvernig það úthlutar sínum hlut af heildaraflaheimildum. Danmörk, Holland og Eistland nota ITQ-líkt fyrirkomulag innan sameiginlegu sjávarútvegsstefnunnar. Fullyrðingin ruglar þó saman innri úthlutun og stefnunni í heild: samkvæmt sömu heimildum myndi Ísland glata einhliða ákvörðunarvaldi yfir heildaraflamarki og aðgangi annarra ESB-ríkja að efnahagslögsögunni. EEA-DATA-004 undirstrikar að 13. kafli var erfiðasti þátturinn í aðildarviðræðunum einmitt vegna þessara grundvallaratriða. Þá sýnir FISH-PREC-004 reynslu Írlands þar sem innlent kvótakerfi varði ekki gegn lágum þjóðarhlut í eigin lögsögu.

Samhengi sem vantar

Fullyrðingin einblínir á innra úthlutunarkerfi (ITQ) sem er raunverulega í höndum aðildarríkja, en sleppur þeim grundvallarbreytingum sem sameiginleg sjávarútvegsstefna felur í sér: ákvörðun um heildaraflamark færist til ráðherraráðs ESB, aðgangur erlendra skipa að efnahagslögsögunni opnast, og hlutfallslegur stöðugleiki (relative stability) ræður þjóðarhlut — ekki núverandi veiðisaga Íslands. Reynsla Írlands (FISH-PREC-004) sýnir að eigin kvótakerfi tryggir ekki háan þjóðarhlut.

Andstæðar heimildir: EEA-DATA-004, FISH-PREC-004, FISH-DATA-023
Óstaðfest heimild Orðsögn Með aðild Íslands að ESB myndi fiskveiðikommissarinn — sá meðlimur framkvæmdastjórnar ESB sem fer með sjávarútvegsmál — koma í hlut Íslendinga. Sjávarútvegur
með aðild Íslands að Evrópusambandinu myndi "fiskveiðikommisarinn", sá meðlimur framkvæmdastjórnar ESB sem fer með sjávarútvegsmál, koma í hlut Íslendinga

Fullyrðing: Með aðild Íslands að ESB myndi fiskveiðikommissarinn — sá meðlimur framkvæmdastjórnar ESB sem fer með sjávarútvegsmál — koma í hlut Íslendinga.

Fullyrðingin byggir á frásögnum þriggja ónafngreindra fundargesta sem vitnuðu í ráðherrann við Morgunblaðið. Þorgerður Katrín neitaði þessu sjálf á fundi utanríkismálanefndar og sagði ummælin hafa verið létt vangaveltur Norðmanna sem hefðu verið settar fram í gríni.

Samhengi sem vantar

FISH-DATA-033 bendir skýrt á að engin sáttmálaákvæði tryggja tilteknu ríki ákveðið eignasafn. Forseti framkvæmdastjórnarinnar ráðstafar stöðunum og tekur tillit til reynslu og forgangsröðunar hvers ríkis, en endanleg ákvörðun er hans/hennar. Einnig vantar staðfestingu á að Þorgerður Katrín hafi í raun sagt þetta — fullyrðingin er byggð á sögn fundargestanna.

Heimildir: FISH-DATA-033
Nokkur stoð Spá Norðmenn myndu ekki vera sérstaklega ánægðir með aðild Íslands að ESB ef Ísland fengi fiskveiðikommissarann, þar sem þeir myndu þurfa að eiga við Íslendinga í sjávarútvegsmálum. Sjávarútvegur
"Ef við förum þarna inn verða Norðmenn ekki sérstaklega ánægðir, því þá myndum við fá fiskveiðikommisarinn og þeir myndu þurfa að eiga við okkur"

Fullyrðing: Norðmenn myndu ekki vera sérstaklega ánægðir með aðild Íslands að ESB ef Ísland fengi fiskveiðikommissarann, þar sem þeir myndu þurfa að eiga við Íslendinga í sjávarútvegsmálum.

FISH-DATA-037 lýsir spennu milli Noregs og ESB í sjávarútvegsmálum eftir Brexit — Noregur setur tvíhliða samninga við Bretland framar ESB-viðræðum og hafnar sögulegum veiðirétti ESB við Svalbarða. Þessi togstreita gefur vísbendingu um að Noregur hefði áhyggjur af sterkari ESB-stöðu í sjávarútvegsmálum. FISH-DATA-021 sýnir að Ísland er næststærsta fiskveiðiþjóð Evrópu á eftir Noregi. Ályktunin er þó íhugandi — heimildir staðfesta ekki beint afstöðu Noregs til þessarar tilgátu og gera ráð fyrir tveimur óvissum forsendum: að Ísland gengi í ESB og fengi sjávarútvegsráðuneytið.

Samhengi sem vantar

Fullyrðingin byggir á tvennum óvissum forsendum: ESB-aðild Íslands og úthlutun sjávarútvegsmálefna í framkvæmdastjórninni. Engar heimildir staðfesta beint norska afstöðu til slíkrar tilgátu. Einnig ber að hafa í huga að framkvæmdastjóri ESB starfar í þágu sambandsins alls, ekki í þágu heimalands síns — norskur ótti við «íslensku hagsmunagæslu» gegnum framkvæmdastjórnina gæti verið ýktur.

Að hluta staðfest Utanríkisráðherra hefur átt í viðræðum við ráðamenn ESB í Brussel, bæði með formlegum og óformlegum hætti. Fullveldi
áður hefur komið fram í máli Þorgerðar Katrínar að hún hafi átt í ýmsum viðræðum við ráðamenn ESB í Brussel, bæði með formlegum og óformlegum hætti

Fullyrðing: Utanríkisráðherra hefur átt í viðræðum við ráðamenn ESB í Brussel, bæði með formlegum og óformlegum hætti.

EEA-DATA-015 staðfestir að forsætisráðherra hitti forseta framkvæmdastjórnar ESB og forseta leiðtogaráðs ESB í Brussel í apríl 2025, auk heimsóknar von der Leyen til Íslands. SOV-DATA-025 sýnir að utanríkisráðherra undirritaði öryggis- og varnarsamning við ESB í Brussel í mars 2026. Þetta staðfestir viðræður við «ráðamenn í ESB í Brussel» en heimildir lýsa aðallega forsætisráðherra, ekki utanríkisráðherra, í viðræðuhlutverkinu. Fullyrðingin segir einnig «bæði með formlegum og óformlegum hætti» en heimildir lýsa aðeins formlegum fundum og undirritun — óformlegar viðræður eru ekki staðfestar sérstaklega.

Samhengi sem vantar

Heimildir nefna aðallega forsætisráðherra í viðræðum við ESB-leiðtoga, ekki utanríkisráðherra sérstaklega nema við undirritun öryggissamningsins. Fundirnir í Brussel snérust formlega um öryggis- og varnarsamstarf, ekki ESB-aðild. Ekkert í heimildum staðfestir «óformlegar» viðræður beint, þótt slíkt sé líklegt í samhengi æðstu samskipta.