Arna Lára Jónsdóttir
StjórnmálafólkÞingmaður (Samfylkingin)
Þingmaður (Samfylkingin)
Þingvirkni um ESB-mál
Ræður á Alþingi um ESB- og Evrópumál.
Sjá þingræður →Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (3)
Að hluta staðfest Samkvæmt Arna Láru Jónsdóttur er aðildarviðræðuferli ekki einföld aðlögun heldur eru margir hlutir til samninga við ESB Umorðað Fullveldi
Það er um marga hluti að semja við Evrópusambandið og það skiptir okkur miklu máli að halda vel á spöðunum
Tilvitnunin í Örnu Láru er staðfest sem skoðun hennar í þingræðu 10. mars 2026 samkvæmt bakgrunnsupplýsingum. Stuðningur heimilda við efnislegu fullyrðingu hennar er hins vegar takmarkaður: EEA-LEGAL-017, EEA-LEGAL-016 og EEA-LEGAL-021 staðfesta þvert á móti að framkvæmdastjórn ESB skilgreinir aðildarviðræður sem viðræður um skilyrði og tímasetningu — ekki um regluverkið sjálft. POLITICAL-DATA-016 sýnir að Marta Kos, stækkunarstjóri ESB, hefur sjálf sagt að um sé að ræða aðlögun að ESB-rétti fremur en samningaviðræður í eiginlegri merkingu.
Samhengi sem vantar
Heimildir benda til þess að um 95% regluverks ESB sé ekki samningsefni — aðeins aðlögunartímabil, tæknilegar aðlaganir og fjárhagsleg ákvæði eru raunverulegt samningsefni. SOV-DATA-004 metur að Ísland þurfi að taka upp 3.000–5.000 viðbótarréttargerðir umfram núverandi EES-skuldbindingar. Þorgerður Katrín hefur þó sjálf vísað í fordæmi um sértækar lausnir — landbúnaðarundanþágur Norðurlandanna og fasteignakaupareglur Danmerkur og Möltu (SOV-PARL-001) — sem styður að hluta þá afstöðu að um margt sé að semja innan ramma aðlögunartímabila.
Leyndarhyggja stjórnarandstöðunnar: Þau vilja ekki að þjóðin fái að sjá aðildarsamning Kratinn (Ungir jafnaðarmenn)
Að hluta staðfest Kostnaður við íslensku krónuna felst í beinum kostnaði, áhættuálagi, óhagkvæmni, varúðarkostnaði og töpuðum tækifærum. Tilvitnað Gjaldmiðill
Hann er blanda af beinum kostnaði sem af henni hlýst, áhættuálagi, óhagkvæmni, varúðarkostnaði og töpuðum tækifærum
Heimildir staðfesta nokkra af þessum kostnaðarliðum en ekki alla sem aðgreinda, mælda þætti. CURR-DATA-006 og CURR-DATA-022 sýna beinan vaxtamunarkostnað af gjaldeyrisforðanum (um 30–50 milljarða króna á ári, eða um 6 milljarða á hvert prósentustig), og CURR-DATA-023 styður áhættuálag smárrar myntar. SOV-LEGAL-005 og CURRENCY-DATA-016 staðfesta gengisáhættu og töpuð tækifæri. Upptalningin er þó að hluta retorísk flokkun frekar en bein endurspeglun á heimildunum.
Samhengi sem vantar
Heimildirnar leggja áherslu á fyrirvara sem fullyrðingin sleppir: forðinn þjónar líka sem tryggingarsjóður og gengisakkeri (CURR-DATA-006), og krónan veitir sjálfstætt aðlögunartæki sem fluttu Íslandi hraðar út úr kreppu en evrulönd (CURRENCY-DATA-016). CURR-DATA-021 sýnir að kostnaðurinn sveiflast — Seðlabankinn tapaði 58 milljörðum 2021–2024 en hagnaðist um 126 milljarða 2018–2020. Talan «40 milljarðar á ári» sem oft er nefnd er gróft mat sem ræðst af vaxtamun hverju sinni.
Fjötrar örmyntar: Kostnaðurinn við krónuna „verulegur“ og „margþættur“ Kratinn (Ungir jafnaðarmenn)
Að hluta staðfest Kostnaður við íslensku krónuna er verulegur, margþættur og nær örugglega mun meiri en ábatinn sem af henni hlýst. Tilvitnað Gjaldmiðill
kostnaður við að halda okkur við íslensku krónuna væri, sama hvernig á er litið, verulegur, margþættur og nær örugglega mun meiri en ábatinn sem af henni hlýst
Að kostnaðurinn sé verulegur og margþættur fær stuðning, en niðurstaðan að hann sé «nær örugglega mun meiri en ábatinn» gengur lengra en heimildir leyfa. CURR-DATA-006, CURR-DATA-022 og CURR-DATA-023 staðfesta verulegan og margþættan kostnað smárrar sjálfstæðrar myntar. Heimildirnar setja hins vegar ábatann fram sem raunverulegt mótvægi — ekki sem augljóslega minni en kostnaðinn.
Samhengi sem vantar
Heimildirnar lýsa raunverulegum ábata krónunnar sem fullyrðingin gerir lítið úr. SOV-LEGAL-005 bendir á að sumir hagfræðingar telji sveigjanleika krónunnar mikilvægt aðlögunartæki, og CURR-DATA-006 nefnir tryggingargildi forðans. PREC-DATA-042 sýnir að líka stórir seðlabankar (Sviss) bera gengisáhættu. Heildarsamanburður kostnaðar og ábata er háður forsendum og fræðilega umdeildur — engin heimild kvarðar að ábatinn sé «mun minni».
Fjötrar örmyntar: Kostnaðurinn við krónuna „verulegur“ og „margþættur“ Kratinn (Ungir jafnaðarmenn)