Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir
EinstaklingurLeikkona
Leikkona — andvíg/ur ESB-aðild.
Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (4)
Að hluta staðfest Hæstiréttur hefur dæmt að sjórinn sé sameign þjóðarinnar og að auðlindin tilheyri þjóðinni í heild Fullyrt Sjávarútvegur
Við eigum sjóinn. Það er ekki skoðun – það er dómur Hæstaréttar. Auðlindin er sameign þjóðarinnar.
Lög um fiskveiðistjórnun (nr. 116/2006) kveða á um að nytjastofnar sjávar séu sameign þjóðarinnar og fullyrðingin endurspeglar þá meginreglu. SOV-LEGAL-017 staðfestir að stjórnarskrárdrög frá 2011 innihaldi auðlindaákvæði um «sameiginlega og ævarandi eign þjóðarinnar» og að 82,9% kusu með í þjóðaratkvæðagreiðslunni 2012. Engin heimild í staðreyndagrunninum vísar hins vegar beint í tiltekinn dóm Hæstaréttar sem kveður svo skýrt á — fullyrðingin gefur í skyn að um sé að ræða einfaldan dóm frekar en flókna réttarsögu og lagaákvæði.
Samhengi sem vantar
Heimildir staðreyndagrunnsins vísa ekki beint í tiltekinn Hæstaréttardóm um sameign sjávarauðlinda. Réttarstaðan byggist á lögum nr. 116/2006 og óbundnum stjórnarskrárdrögum — ekki einstökum dómi. Þá er auðlindaákvæðið úr stjórnarskrárdrögum 2011 aldrei orðið að lögum, þrátt fyrir stuðning í ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu.
Að hluta staðfest Kvótinn sem var úthlutaður er afnotaréttur en ekki eignarréttur Fullyrt Sjávarútvegur
Kvótinn sem var úthlutað var á sínum tíma er afnotaréttur, ekki eignarréttur.
FISH-LEGAL-003 staðfestir að kvótakerfið byggist á úthlutun aflahlutdeilda sem hægt er að kaupa, selja og leigja — en heimildin lýsir þeim sem «permanent shares» sem virka «property-like». Samkvæmt SOV-LEGAL-017 tóku auðlindaákvæði stjórnarskrárdraga 2011 á þessu og sögðu að enginn mætti eignast auðlindir «til eignar eða varanlegra afnota», sem styður hugmyndina um afnotarétt frekar en eignarrétt. Lagalega aðgreiningin er þó flóknari en fullyrðingin gefur í skyn — kvótinn hefur þróast í átt að eignaréttarlegri vernd í framkvæmd, þrátt fyrir formlega flokkun sem afnotarétt.
Samhengi sem vantar
Engin heimild vísar beint í Hæstaréttardóma sem aðgreina afnotarétt frá eignarrétti í kvótakerfinu. FISH-DATA-022 bendir á að heildareignavirði kvótans sé um 1.500 milljarðar ISK (~30% af VLF), sem endurspeglar eignaréttarlega stöðu í framkvæmd, þrátt fyrir formlega flokkun. Lagadeilan um eðli kvótaréttar er enn óleyst og pólitískt álitamál.
Að hluta staðfest Ríkið getur tekið kvótann til baka vegna þess að það veitti hann upphaflega Fullyrt Sjávarútvegur
Ríkið veitti hann – ríkið getur því tekið hann til baka.
FISH-LEGAL-003 staðfestir að kvótinn var úthlutaður af ríkisvaldinu og FISH-DATA-032 bendir á að innri úthlutun sé á forræði hvers ríkis. Engin heimild í staðreyndagrunninum tekur þó beint á spurningunni um hvort ríkið geti tekið kvóta til baka einhliða — fullyrðingin einfaldar flókna réttarstöðu. Kvótaréttur hefur öðlast vernd í framkvæmd og heildareignavirði kvóta nemur um 1.500 milljörðum ISK samkvæmt FISH-DATA-022, sem gefur til kynna að engin einföld afturköllun sé möguleg án bóta eða lagabreytinga.
Samhengi sem vantar
Heimildir taka ekki beint á réttarstöðu varðandi afturköllun kvóta. Gríðarlegt eignavirði kvótans (um 1.500 ma. ISK) bendir til þess að afturköllun myndi krefjast umtalsverðra bóta. Fullyrðingin sleppur alveg umræðu um eignarréttarvernd sem kvótinn hefur öðlast og dómsmál þar um.
Staðfest Kvótaeigendur hafa safnað upp milljörðum í þrjá áratugi vegna kvótakerfisins Fullyrt Sjávarútvegur
þá milljarðasjóði sem hafa safnast í vasa kvótaeigenda í þrjá áratugi
FISH-DATA-022 staðfestir að heildareignavirði kvóta sé um 1.500 milljarðar ISK (~30% af VLF) árið 2025. Kvótakerfið var gert varanlegt 1990, sem samsvarar rúmlega þremur áratugum. FISH-DATA-005 sýnir að þrír stærstu kvótaeigendur eiga 45–50% af þorskígildum og tíu stærstu um 70%, sem staðfestir verulega samþjöppun. Samkvæmt FISH-DATA-024 hafa stór sjávarútvegsfyrirtæki fjölbreytt í fasteignir, ferðaþjónustu og fjárfestingar.
Samhengi sem vantar
Orðalagið «safnast í vasa» gefur til kynna einkaauðgun sem gæti verið of einföld mynd — kvótaeigendur reka einnig fjármagnsfreka starfsemi og bera áhættu. FISH-DATA-028 bendir á að 5.100 störf hafi tapast frá 1990 og byggðarlög misst íbúa, sem sýnir að ávinningur kvótakerfisins hefur ekki dreifst jafnt. Eignarhald er einnig flóknara en «vasar kvótaeigenda» — sum fyrirtæki eru skráð á markað.