Eiríkur Svavarsson
StjórnmálafólkÞingmaður (Miðflokkurinn)
Þingmaður (Miðflokkurinn)
Þingvirkni um ESB-mál
Ræður á Alþingi um ESB- og Evrópumál.
Sjá þingræður →Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (4)
Óstutt Íslensk stjórnvöld hafa blygðunarlaust haldið því fram að aðlögun eigi að hefjast eftir að samningi hefur verið náð við ESB. Fullyrt Fullveldi
Það er ekkert skjalfest til um að aðlögun eigi að hefjast eftir að samningi hefur verið náð eins og haldið hefur verið blygðunarlaust fram af íslenskum stjórnvöldum.
Heimildirnar styðja ekki þá lýsingu að íslensk stjórnvöld hafi haldið því fram að aðlögun hefjist fyrst eftir að samningi sé náð. SOV-PARL-001 sýnir að utanríkisráðherra rökstuddi þjóðaratkvæðagreiðsluna sem fullveldismál og sagði að viðræður gætu hafist «um áramótin» ef þjóðin samþykkti — enga slíka yfirlýsingu er að finna um að aðlögun hefjist eingöngu eftir lokasamning. EEA-LEGAL-021 og EEA-LEGAL-017 sýna þvert á móti að aðlögun og viðræður um aðlögunartímabil eru samtvinnuð frá upphafi viðræðna.
Samhengi sem vantar
Fullyrðingin gerir stjórnvöldum upp tiltekna staðhæfingu án þess að vísa í tilvitnun. Heimildir sýna að stjórnvöld hafi rætt þjóðaratkvæðagreiðsluna sem fyrsta skref og að viðræður hefjist í kjölfar hennar — ekki að aðlögun bíði eftir lokasamningi. Ágreiningurinn snýst um hvort aðildarviðræður feli í sér samtímaaðlögun (sem heimildir staðfesta) eða eingöngu könnunarviðræður.
Leitin að samkomulaginu sem enginn getur sýnt fram á Blog.is (Heimssýn)
Að hluta staðfest Samkvæmt reglum ESB um aðildarviðræður hefst aðlögun strax við viðræður ef ekkert sérstakt samkomulag liggur fyrir. Fullyrt EES/ESB-löggjöf
Ef ekkert er samkomulagið þá hefst aðlögunin strax við viðræður skv. þeim reglum sem gilda um aðildarviðræður ESB.
Kjarninn í fullyrðingunni er réttur — aðildarviðræður snúast um aðlögun umsóknarríkis að regluverki ESB samkvæmt EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021, og umsóknarríkið «samþykkir regluverkið eins og það er á aðildardegi». Orðalagið «strax við viðræður» er þó ekki fyllilega rétt: EEA-LEGAL-013 lýsir því hvernig ferlið byrjar á greiningu (analytical screening), síðan koma viðmiðamörk og samningaviðræður um aðlögunartímabil. Raunveruleg lagabreyting hefst því ekki fyrr en kaflar eru opnaðir og viðmiðamörk uppfyllt.
Samhengi sem vantar
Aðlögunarferlið er í mörgum þrepum og hraðinn ræðst af framvindu hvers samningakafla. Tæknilega séð er aðlögunin innbyggð í ferlið frá byrjun en hún gerist ekki bókstaflega «strax» — greining kemur fyrst, síðan samningaviðræður og aðlögunartímabil (EEA-LEGAL-013). Aðlögunartímabil geta verið umtalsverð, t.d. allt að 7 ár fyrir frjálst flæði vinnuafls eftir 2004-stækkunina (EEA-LEGAL-017).
Leitin að samkomulaginu sem enginn getur sýnt fram á Blog.is (Heimssýn)
Að hluta staðfest Stjórnarskráin krefst þess að mikilvæg stjórnarmálefni séu tekin fyrir á vettvangi ríkisstjórnar og studd gögnum sem gera afstöðu stjórnvalda rekjanlega. Fullyrt Fullveldi
Slík mál eiga samkvæmt stjórnarskrá að sæta formlegri meðferð, vera tekin fyrir á vettvangi ríkisstjórnar og vera studd gögnum sem gera afstöðu stjórnvalda rekjanlega.
Fullyrðingin er aðeins að hluta studd. SOV-LEGAL-019 og SOV-LEGAL-028 staðfesta að 24. grein þingskapalaga (lög nr. 55/1991) krefst þess að ríkisstjórnin beri «meiri háttar utanríkismál» fyrir utanríkismálanefnd Alþingis — en það eru þingskapalög, ekki stjórnarskrá. Stjórnarskráin sjálf (sjá SOV-DATA-002) inniheldur ekki sérstakt ákvæði um formlega meðferð mikilvægra stjórnarmálefna á vettvangi ríkisstjórnar með rekjanlegum gögnum. Krafan á rætur sínar í þingskapalögum og stjórnsýslulögum (sbr. SOV-LEGAL-020), ekki stjórnarskrá.
Samhengi sem vantar
Heimildir staðfesta að samráðsskylda við utanríkismálanefnd er bundin í þingskapalögum, ekki stjórnarskrá. Hvort þingsályktunartillaga um þjóðaratkvæðagreiðslu teljist «meiri háttar utanríkismál» í skilningi 24. greinar er umdeilt og lögfræðinga greinir á — stjórnvöld geta talið að þingsályktunartillaga sé þingverkfæri, ekki framkvæmdarvaldsákvörðun, og falli því utan ákvæðisins (SOV-LEGAL-028).
Leitin að samkomulaginu sem enginn getur sýnt fram á Blog.is (Heimssýn)
Staðfest Ríkisstjórnin telur rétt að leita «leiðsagnar þjóðarinnar» um ESB-aðild, sem jafngildir viðurkenningu á því að um mikilvægt stjórnarmálefni sé að ræða. Fullyrt Fullveldi
Ef um er að ræða svo stórt mál að ríkisstjórnin telur rétt að leita «leiðsagnar þjóðarinnar», þá er jafnframt verið að viðurkenna að um mikilvægt stjórnarmálefni sé að ræða.
SOV-PARL-001 staðfestir að utanríkisráðherra lagði fram þingsályktunartillögu um þjóðaratkvæðagreiðslu og rökstuddi hana sem fullveldisverkefni — að leyfa þjóðinni að ákveða sé í sjálfu sér beiting fullveldis. SOV-PARL-005 sýnir afstöðu ríkisstjórnarinnar að þjóðaratkvæðagreiðslan sé víðtækara samráð en nefndarfundir. SOV-DATA-006 staðfestir að málið er meðhöndlað sem afar mikilvægt stjórnarmálefni — þar sem þjóðaratkvæðagreiðslan beinist að því hvort hefja eigi viðræður um aðild Íslands að ESB á ný.
Samhengi sem vantar
Stjórnarandstaðan, einkum Sjálfstæðisflokkurinn (SOV-PARL-003) og Miðflokkurinn (SOV-PARL-002), gagnrýnir að ríkisstjórnin hafi ekki upplýst þjóðina nægilega um samningamarkmið sín áður en þjóðaratkvæðagreiðsla var boðuð — Guðrún Hafsteinsdóttir sagði «lágmark, algjört lágmark» væri að upplýsa þjóðina. Þjóðaratkvæðagreiðslan er ráðgefandi, ekki bindandi (SOV-DATA-006, SOV-DATA-022) — Alþingi heldur lokaákvörðunarvaldi.
Leitin að samkomulaginu sem enginn getur sýnt fram á Blog.is (Heimssýn)