Segja „samningaviðræður“ vera villandi hugtak

Raddir í greininni

Evrópusambandið Tilvitnað Alþjóðastofnun
75 greinar
6 fullyrðingar

Niðurstöður

Að hluta staðfest: 4 Staðfest: 1 Þarfnast samhengis: 1

Fullyrðingar (6)

Að hluta staðfest Evrópusambandið hefur gefið út upplýsingabækling um stækkun sambandsins (Understanding Enlargement) þar sem segir að ekki sé í boði að semja um reglur ESB. EES/ESB-löggjöf
„Í upplýsingabæklingi sem Evrópusambandið hefur gefið út til upplýsingar um stækkun sambandsins (e. Understanding Enlargement) kemur fram að ekki sé í boði að semja um reglur ESB“

Fullyrðing: Evrópusambandið hefur gefið út upplýsingabækling um stækkun sambandsins (Understanding Enlargement) þar sem segir að ekki sé í boði að semja um reglur ESB.

EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 staðfesta að framkvæmdastjórn ESB hefur gefið út opinber skjöl þar sem segir að aðildarviðræður snúist um «hvenær og hvernig» umsóknarríki taki upp regluverkið — ekki hvort það eigi við. Umsóknarríki samþykkja «regluverkið eins og það er við aðild.» Þetta styður kjarna fullyrðingarinnar. Fullyrðingin vísar þó í tiltekinn bækling («Understanding Enlargement») sem engin heimild staðfestir beint. Heimildir vísa í «EU Accession Process: Steps towards Joining» en ekki í bækling með þessu tiltekna heiti. Efnislega er boðskapurinn réttur, en ekki er hægt að staðfesta tilvísunina í þennan tiltekna bækling.

Samhengi sem vantar

Heimildir geta ekki staðfest tilvísunina í bækling sem heitir «Understanding Enlargement» — þær vísa í aðrar opinberar útgáfur framkvæmdastjórnarinnar. Jafnframt benda EEA-LEGAL-021 og EEA-LEGAL-016 á að þótt reglurnar séu formlega ósamningsatriði sé raunveruleg sveigjanleiki til staðar í aðlögunartímabilum — Pólland fékk 12 ára undanþágu frá landakaupum. Orðalagið «ekki í boði að semja um reglur ESB» er rétt í grunninn en vantar þessa blæbrigðagreiningu.

Staðfest Samkvæmt upplýsingabæklingi ESB getur hugtakið „samningaviðræður“ verið villandi í samhengi aðildarviðræðna. EES/ESB-löggjöf
„í því tilliti geti hugtakið samningaviðræður verið villandi“

Fullyrðing: Samkvæmt upplýsingabæklingi ESB getur hugtakið „samningaviðræður“ verið villandi í samhengi aðildarviðræðna.

EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 staðfesta að opinbert efni Framkvæmdastjórnar ESB lýsir aðildarviðræðum sem viðræðum um «skilyrði og tímasetningu» innleiðingar regluverksins, ekki um hvort taka eigi við reglunum. Stækkunarfulltrúi ESB, Marta Kos, sagði beinlínis «við köllum þetta ekki samningaviðræður» samkvæmt POLITICAL-DATA-016. Þetta styður fullyrðinguna um að hugtakið «samningaviðræður» geti verið villandi.

Samhengi sem vantar

Þrátt fyrir að formlega sé regluverkið ekki til samningakaups, geta aðlögunartímabil verið efnahagslega og pólitískt mikilvæg — til dæmis 12 ára frestun Póllands á fasteignakaupum erlendra ríkisborgara. Munurinn á «að semja um reglurnar» og «að semja um hvenær þær taka gildi» er raunverulegur en getur verið ofdreginn.

Að hluta staðfest Aðildarviðræður snúast aðeins um skilyrði og tímasetningar upptöku, innleiðingar og framkvæmdar umsóknarríkis á reglum sambandsins, ekki um efni reglnanna sjálfra. EES/ESB-löggjöf
„Viðræðurnar snúist aðeins um skilyrði og tímasetningar upptöku, innleiðingar og framkvæmdar umsóknarríkis á reglum sambandsins.“

Fullyrðing: Aðildarviðræður snúast aðeins um skilyrði og tímasetningar upptöku, innleiðingar og framkvæmdar umsóknarríkis á reglum sambandsins, ekki um efni reglnanna sjálfra.

EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 staðfesta kjarna fullyrðingarinnar — aðildarviðræður snúast að mestu um skilyrði og tímasetningar innleiðingar á regluverki ESB, ekki um efni reglnanna. Orðalagið «aðeins» er þó of aftrátt. Heimildir nefna sjálfar að umsóknarríki geta samið um aðlögunartímabil sem geta verið efnislega þýðingarmikil (t.d. 12 ára undanþága Póllands frá kaupum á landbúnaðarlandi). EEA-LEGAL-014 útskýrir að aðlögunartímabil geta virkað nánast sem undanþágur í framkvæmd. Sumir fræðimenn halda jafnframt fram að 49. grein sáttmála ESB leyfi í raun hvers konar samningsniðurstöðu.

Samhengi sem vantar

Orðið «aðeins» í fullyrðingunni einfaldar of mikið. Aðlögunartímabil geta verið efnislega mikilvæg (allt að 12 ára undanþágur) og sumir fræðimenn telja 49. grein ESB-sáttmálans leyfa víðtækari samningsstöðu. Munurinn á «samningum um tímasetningar» og «samningum um reglur» getur orðið óskýr í framkvæmd.

Þarfnast samhengis Reglur Evrópusambandsins (acquis) telja um 100.000 blaðsíður. EES/ESB-löggjöf
„reglna Evrópusambandsins – sem telja um 100.000 blaðsíður“

Fullyrðing: Reglur Evrópusambandsins (acquis) telja um 100.000 blaðsíður.

Talan 100.000 blaðsíður var sögulegt áætlun Framkvæmdastjórnarinnar frá upphafi tíunda áratugarins. EEA-LEGAL-011 staðfestir að hún var notuð opinberlega en bendir á að EUR-Lex-greining frá 2023 sýni yfir 666.000 blaðsíður lagasettra texta frá 1957, þar af um 170.000 enn í gildi. Fullyrðingin gefur því úrelta mynd — regluverkið er mun umfangsmeira en 100.000 blaðsíður í dag. EEA-DATA-001 sýnir jafnframt að yfir 151.000 bindandi lagagerðir hafa verið samþykktar.

Samhengi sem vantar

Talan 100.000 var áætlun frá byrjun tíunda áratugarins og endurspeglar ekki stærð regluverksins í dag. Raunveruleg stærð fer eftir aðferðafræði talningar (virk löggjöf, úreld, dómar Evrópudómstólsins). Ísland hefur þegar innleitt um 13.000 lagagerðir í gegnum EES-samninginn (EEA-LEGAL-006) og þyrfti um 3.000–5.000 viðbótargerðir við fulla aðild (SOV-DATA-004).

Heimildir: EEA-LEGAL-011
Andstæðar heimildir: EEA-DATA-001, EEA-DATA-003
Að hluta staðfest Regluverkið (acquis) er ekki umsemjanlegt í aðildarviðræðum við Evrópusambandið. EES/ESB-löggjöf
„Og þessar reglur (einnig þekktar sem „acquis“, franskt hugtak um það sem hefur verið samþykkt) eru ekki umsemjanlegar.“

Fullyrðing: Regluverkið (acquis) er ekki umsemjanlegt í aðildarviðræðum við Evrópusambandið.

EEA-LEGAL-021, EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-016 staðfesta kjarnaatriðið: efni regluverksins (acquis) er ekki umsemjanlegt í hefðbundnum aðildarviðræðum. Framkvæmdastjórnin segir sjálf að viðræður snúist um «hvenær og hvernig» en ekki «hvort» reglur verði teknar upp. Hins vegar er fullyrðingin of einföld. Heimildir benda á að aðlögunartímabil geta verið mjög veruleg — Pólland fékk 12 ára undanþágu frá landakaupum. EEA-LEGAL-012 tekur fram að sum fræðimenn telja 49. grein Evrópusambandssamningsins heimili hvaða samninga sem er. Munurinn á «umsemjanlegum reglum» og «umsemjanlegum tímamörkum» er raunverulegur en getur verið of dregin lína.

Samhengi sem vantar

Aðlögunartímabil geta verið efnislega veruleg — 12 ára undanþága frá landakaupum í Póllandi virkaði í reynd sem undanþága. Sumir lögfræðingar telja 49. grein ESB-samningsins heimili hvers konar samningsúrslit. Sjávarútvegskafli Íslands (kafli 13) var aldrei lokaður í viðræðunum 2010–2013 og niðurstaðan er óþekkt. Fullyrðingin er gagnleg einföldun en vantar þessa fyrirvara.

Að hluta staðfest Aðildarviðræður snúast um getu umsóknarríkisins til þess að standa undir þeim skuldbindingum sem fylgja aðild að sambandinu. EES/ESB-löggjöf
„Samningaviðræður um inngöngu snúast um getu umsóknarríkisins til þess að standa undir þeim skuldbindingum sem fylgja aðild [að sambandinu].“

Fullyrðing: Aðildarviðræður snúast um getu umsóknarríkisins til þess að standa undir þeim skuldbindingum sem fylgja aðild að sambandinu.

Heimildir staðfesta að aðildarviðræður snúast fyrst og fremst um getu umsækjendaríkisins til að innleiða regluverkið (acquis). EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 sýna að Framkvæmdastjórnin lýsir viðræðunum sem «conditions and timing for the candidate's adoption, implementation and enforcement of all current EU rules». Fullyrðingin er þó of einföld — hún nefnir eingöngu «skuldbindingar sem fylgja aðild» en sleppur þeim viðræðuþáttum sem snúa að aðlögunartímabilum, fjárhagslegum samningum og tæknilegum breytingum. Samkvæmt EEA-LEGAL-021 geta umsækjendur samið um aðlögunartímabil (3–12 ár), tæknilegar aðlaganir og fjárhagslegar forsendur — sem eru raunverulegir viðræðuþættir umfram «getu» umsækjandans.

Samhengi sem vantar

Fullyrðingin dregur ekki fram þann mikilvæga greinarmun sem heimildir undirstrika: aðildarviðræður fjalla ekki einungis um getu ríkisins heldur einnig um tímasetningu innleiðingar, aðlögunartímabil og fjárhagslega samninga. Aðlögunartímabil geta verið pólitískt og efnahagslega þýðingarmikil — t.d. 12 ára undanþága Póllands varðandi jarðakaup. Samkvæmt EEA-LEGAL-021 er aðgreiningin á milli «samningsatriða reglnanna sjálfra» og «hvenær þær taka gildi» raunveruleg en getur verið ofdregin.