Regluverkið kallað „blýþung gullhúðun“
Raddir í greininni
Niðurstöður
Að hluta staðfest Íslensk lög um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka ganga lengra en sú Evróputilskipun sem þau innleiða — þ.e. svokölluð gullhúðun (gold-plating) hefur átt sér stað. EES/ESB-löggjöf
með setningu laga um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka hafi verið gengið mun lengra en Evróputilskipunin sem innleidd var mælti fyrir um
Fullyrðing: Íslensk lög um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka ganga lengra en sú Evróputilskipun sem þau innleiða — þ.e. svokölluð gullhúðun (gold-plating) hefur átt sér stað.
Gullhúðun er staðfest fyrirbæri í íslenskri innleiðingu EES-reglna — EEA-DATA-034 og EEA-DATA-032 skýra hugtakið og lögbundnar reglur um það, og EEA-DATA-029 gefur áþreifanlegt dæmi (250-manna þröskuldur í stað 500). Það að gullhúðun eigi sér stað almennt er því vel rökstutt. Hins vegar staðfestir engin heimild að hún hafi átt sér stað í þessum tilteknu peningaþvættislögum; ekkert dæmi tengt peningaþvætti birtist í gögnunum.
Samhengi sem vantar
Þrátt fyrir að gullhúðun sé raunverulegt og lögfest álitaefni á Íslandi (EEA-LEGAL-032 vísar í 37. gr. þingskapa og reglur um þinglega meðferð EES-mála sem krefjast rökstuðnings þegar gengið er lengra en lágmark), liggur ekkert efnislegt mat fyrir á því hvort peningaþvættislögin gangi raunverulega lengra en tilskipunin. EEA-DATA-034 ber fyrirvara um að UK-1973-uppruni hugtaksins hvíli á einni aukaheimild og að EEA-DATA-029 sé systurfærsla sömu höfundar — ekki sjálfstæð staðfesting. Án samanburðar á lagatextanum og tilskipuninni er hér aðeins hægt að staðfesta að gullhúðun er möguleg og þekkt, ekki að hún eigi við þetta tilvik.
Nokkur stoð Spá Strangar peningaþvættisnreglur leiða til hærri kostnaðar og hærra vöruverðs hjá þeim sem falla undir þær. Viðskipti
sem á endanum leiði til hærri kostnaðar og vöruverðs
Fullyrðing: Strangar peningaþvættisnreglur leiða til hærri kostnaðar og hærra vöruverðs hjá þeim sem falla undir þær.
Orsök-afleiðing keðjan er trúverðug í grunninn: aukinn regluverkskostnaður leggst að jafnaði á neytendur. TRADE-DATA-036 sýnir með sögulegum dæmum að kostnaður af viðskiptahindrunum lendir á endanum á neytendum, og EEA-DATA-029 staðfestir að gullhúðun «eykur kostnað við að uppfylla kröfur». Hins vegar fjallar engin heimild beint um peningaþvættisreglur og hvergi er lögð fram mæling á því hve mikið slíkur kostnaður færist út í vöruverð.
Samhengi sem vantar
Þótt almenn hagfræðirök styðji að reglubyrði geti hækkað verð, sýnir TRADE-COMP-003 að hátt verðlag á Íslandi (um 50% yfir meðaltali ESB) ræðst af mörgum þáttum — smáum markaði, háum launum, flutningskostnaði og takmarkaðri samkeppni — fremur en einstökum regluverksþáttum. Áhrif peningaþvættisreglna á heildarvöruverð eru því líklega lítil og ómæld; fullyrðingin alhæfir út frá einu fyrirtæki án gagna um umfang. Sem spá er hámarkstrú 0,8.