Evrópusambandssinir
Samtök/stofnunStofnun
Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (2)
Að hluta staðfest Gögn ESB um umsókn Íslands sýna að ESB krafðist aðlögunar samhliða aðildarviðræðunum, bæði í viðræðuköflum sem féllu undir EES-samninginn og þeim sem féllu ekki undir hann Fullyrt EES/ESB-löggjöf
Nokkuð sem samrýmdist þó engan veginn gögnum Evrópusambandsins í þeim efnum í tengslum við umsóknina á sínum tíma þar sem kemur skýrt fram að krafizt var aðlögunar samhliða viðræðunum um inngöngu í sambandið jafnt í viðræðuköflum sem féllu undir aðild Íslands að EES-samningnum eða ekki.
Heimildir staðfesta meginatriðið: EEA-LEGAL-017 og EEA-LEGAL-021 lýsa því að aðildarviðræður snúist um upptöku, innleiðingu og framkvæmd regluverksins, og EEA-LEGAL-020 sýnir að bæði kaflar innan EES (sem lokað var fljótt) og þeir sem standa utan EES (sjávarútvegur, landbúnaður, peningamál) krefjast aðlögunar. Fullyrðingin sleppir þó þeim mikilvæga fyrirvara að um er að ræða aðlögunartímabil og innleiðingu — ekki ótímabundna kröfu — og að raunverulegt svigrúm til samninga um tímasetningu er til staðar samkvæmt EEA-LEGAL-021.
Samhengi sem vantar
EEA-LEGAL-020 sýnir að 11 af 27 opnuðum köflum var hægt að loka til bráðabirgða á um 18 mánuðum vegna fyrirliggjandi EES-aðlögunar — aðlögunin var því mun léttari í EES-tengdum köflum en hinum. Erfiðustu kaflarnir (sjávarútvegur, landbúnaður, peningamál) voru aldrei opnaðir áður en viðræðum var frestað 2013, þannig að kröfur um aðlögun á þeim sviðum reyndi aldrei á í verki.
Tala nú um engar „óafturkræfar breytingar“ stjornmalin
Staðfest ESB-sinnar hafa viðurkennt að Ísland hafi einungis tekið upp megnið af regluverki ESB sem á við um innri markaðinn en ekki allt regluverk sambandsins Tilvitnað EES/ESB-löggjöf
Þeir hafa þó undir það síðasta viðurkennt að við höfum einungis tekið upp megnið af því regluverki Evrópusambandsins sem á við um innri markað þess en ekki alls regluverks sambandsins.
Efnisleg staðreynd fullyrðingarinnar er beinlínis staðfest af heimildum. EEA-DATA-010 segir að EES nái yfir um 70–75% regluverksins en undanskilji heilu málaflokkana (sjávarútveg, landbúnað, tollabandalag, peningamál, utanríkismál, dóms- og innanríkismál), og EEA-LEGAL-022 og EEA-DATA-017 staðfesta sömu aðgreiningu. EEA-DATA-010 tekur sérstaklega fram að fullyrðingin um að Íslendingar „taki þegar upp megnið af reglum ESB“ sé rétt í þröngum skilningi innri markaðar en sleppi þeim stóru sviðum sem standa utan EES — sem er nákvæmlega það sem fullyrðingin segir.
Samhengi sem vantar
EEA-DATA-017 skýrir gildissviðsmuninn: 13,4%-talan mælir hlut alls regluverks ESB sem Ísland hefur tekið upp, en 70%-talan mælir innleiðingu innan EES-sviðsins. Báðar tölur eru réttar en svara ólíkum spurningum. Fullyrðingin er rétt einmitt vegna þess að hún heldur sig við innri markaðinn sem teljarann en ekki allt regluverkið.
Tala nú um engar „óafturkræfar breytingar“ stjornmalin