Ný ESB-ríki þurfa að taka upp evruna þegar samleitniviðmiðin eru uppfyllt: verðbólga innan 1,5 prósentustiga af þremur bestu ríkjunum, halli undir 3% af VLF, skuldir undir 60% af VLF, gengisstöðugleiki í ERM II í tvö ár og langtímavextir innan 2 prósentustiga. Þó er enginn þvingunarfarvegur — Svíþjóð hefur forðast evruna síðan 2003.
Enska frumtextinn
New EU member states are legally required to adopt the euro upon meeting the convergence criteria (Maastricht criteria): inflation rate within 1.5 percentage points of the three best-performing member states, government deficit below 3% of GDP, government debt below 60% of GDP, exchange rate stability (ERM II for at least 2 years), and long-term interest rate within 2 percentage points of the three best-performing member states.
Heimild
Treaty on the Functioning of the European Union, Article 140
Sáttmálinn um starfshætti Evrópusambandsins (TFEU) er grunnlöggjöf ESB sem kveður á um efnahags- og myntbandalagið og samleitniviðmið evrunnar.
Skoða heimild ↗Fyrirvarar
While euro adoption is mandatory in principle, there is no enforcement mechanism or deadline. Sweden has avoided euro adoption since 2003 by deliberately not joining ERM II. Iceland could potentially follow a similar approach.
Notuð í greiningum (3)
25. þáttur Silfursins: Stefnt að kosningu um ESB í sumar Silfrið (RÚV)
- Að hluta staðfest Styður Joseph Stiglitz, Nóbelsverðlaunahafi í hagfræði, varar ríki við að taka við evru þar sem efnahagssamsetningin er eins og á Íslandi.
Engin fordæmi fyrir leið Íslands í átt að ESB RÚV
- Staðfest Styður Grundvallaratriðin í ESB krefjast þess að öll aðildarríki fylgi sömu reglum.
Ræða þarf alla kaflana á nýjan leik Morgunblaðið
- Staðfest Styður Umsóknarríki þurfa að samræma löggjöf sína og stjórnsýslu regluverki ESB á hverjum tíma.
- Staðfest Styður Upptaka evru kemur eftir ESB-aðild og er langt ferli; ekki var samið sérstaklega um gjaldmiðlamál í aðildarviðræðunum.