Strandveiðifélag Íslands
Samtök/stofnunInterest organisation, fishing association
Stofnun
Yfirlit
Aðeins fullyrðingar sem aðilinn hefur fullyrt, verið vitnað í, eða umorðað eru taldar.
Fullyrðingar (3)
Að hluta staðfest Kvörtun Strandveiðifélags Íslands til ESA er lögð fram á grundvelli 31. gr. SCA-samningsins og byggist á vangaveltum um hvort valkvætt eftirlitsleysi með milliverðlagningu jafngildi ríkisaðstoð í skilningi 61. gr. EES-samningsins. Fullyrt EES/ESB-löggjöf
Kvörtun félagsins til Eftirlitsstofnunar EFTA (ESA) er vegna þess sem strandveiðifélagið kallar samkeppnisbrenglun á íslenskum sjávarútvegsmarkaði og vangaveltna um hvort valkvætt eftirlitsleysi með milliverðlagningu jafngildi ríkisaðstoð í skilningi 61. gr. EES-samningsins. Kvörtunin er lögð fram á grundvelli 31. gr. SCA-samningsins.
Heimildir staðfesta umgjörð kvörtunarinnar: EEA-LEGAL-009 lýsir hlutverki ESA, þar á meðal framfylgd ríkisaðstoðarreglna með heimild til að krefjast endurgreiðslu ólögmætrar aðstoðar. EEA-DATA-026 staðfestir að ríkisaðstoðarreglur (Lissabon-samningurinn gr. 107–109, samsvarandi 61. gr. EES) gilda fyrir Ísland í gegnum EES-samninginn og eru framfylgt af ESA. Hins vegar staðfestir engin heimild að þessi tiltekna kvörtun hafi verið lögð fram eða að hún snúi að milliverðlagningu sem ríkisaðstoð.
Samhengi sem vantar
Staðreyndagrunnurinn hefur ekki upplýsingar um þessa tilteknu kvörtun. EEA-LEGAL-008 áréttar að bein og óbein skattlagning er undanskilin EES-samningnum, sem gæti haft þýðingu fyrir réttarstöðu kvörtunarinnar — að milliverðlagning sé skattamál og falli því utan ríkisaðstoðarheimildar ESA er álitamál sem heimildirnar leysa ekki úr.
Að hluta staðfest Lóðrétt samþætt stórútgerð getur skráð innra verð á fiski og fært hagnaðinn frá útgerðarhlutanum, þar sem veiðigjöld eru reiknuð, yfir í söluskrifstofur erlendis þar sem skattaprósentan er lægri. Umorðað Sjávarútvegur
lóðrétt samþætt stórútgerð geti skráð innra verð á fiski og fært hagnaðinn frá útgerðarhlutanum, þar sem veiðigjöld eru reiknuð, yfir í söluskrifstofur erlendis þar sem skattaprósentan sé lægri.
Heimildirnar staðfesta forsendurnar að hluta. FISH-DATA-027 sýnir að íslensk sjávarútvegsfyrirtæki selja megnið af afurðum sínum erlendis og gera upp í evrum og dollurum, sem rennir stoðum undir möguleikann á erlendum söluskrifstofum. FISH-DATA-024 staðfestir samþjöppun og lóðrétta samþættingu í greininni, og FISH-DATA-008 sýnir að veiðigjald er reiknað á aflamarkshafa. Hins vegar er engin heimild sem staðfestir beint að milliverðlagning sé notuð kerfisbundið til hagnaðarflutninga í greininni — það er staðhæfing sem þarfnast frumheimilda úr ársreikningum eða skattagögnum.
Samhengi sem vantar
Heimildirnar staðfesta uppbyggingu greinarinnar (samþjöppun, erlendur uppgjörsgjaldmiðill, veiðigjaldskerfi) en ekki að milliverðlagning sé í reynd nýtt til skattaundanskots. Slíkt þyrfti að sannreyna með rannsóknum ríkisskattstjóra eða fræðilegum rannsóknum sem ekki eru í grunninum.
Að hluta staðfest Milliverðlagning lækkar reiknistofn til veiðigjalda og tekjuskattsgreiðslna á Íslandi. Umorðað Sjávarútvegur
Þetta lækki reiknistofn til veiðigjalda og tekjuskattsgreiðslna á Íslandi.
Rökrétt afleiðing af milliverðlagningu, ef hún á sér stað, er sú að uppgefið verð innanlands lækkar og þar með reiknistofn veiðigjalda og tekjuskatts. FISH-DATA-008 staðfestir að veiðigjald er reiknað á kíló af þorskígildi, ekki á söluverð — sem dregur úr beinum áhrifum verðlagningar á gjaldstofninn. Hins vegar er reiknistofn tekjuskatts beinlínis bundinn við hagnað og því næmari fyrir milliverðlagningu. Heimildirnar staðfesta hvorki né hrekja hvort milliverðlagning sé í reynd að lækka þessa stofna.
Samhengi sem vantar
Veiðigjaldakerfið byggir á þorskígildum (FISH-DATA-008), ekki söluverði beint, sem flækir tengslin milli milliverðlagningar og veiðigjalda. Tekjuskattshlutinn er hins vegar bein orsakatenging. Engar heimildir í grunninum mæla raunveruleg áhrif milliverðlagningar á skatttekjur ríkisins.