Ísland hefur við innleiðingu EES-tilskipana í nokkrum tilvikum sett strangari kröfur en ESB-lágmarksreglur gera ráð fyrir — svokölluð ofinnleiðing (e. gold-plating). Skjalfest dæmi: Ísland innleiddi tilskipun um birtingu ófjárhagslegra upplýsinga með 250 starfsmannamörkum í stað lágmarksins 500, sem þýðir að fleiri íslenskar fyrirtæki sæta auknum reglubyrðum en ESB krefst.
Enska frumtextinn
Gold-plating occurs when Iceland implements EEA directives with stricter requirements than the EU minimum. Since directives allow 'choice of form and method' (EEA Agreement Article 7) and often establish minimum harmonisation, Iceland can exceed EU standards. A documented example: Iceland implemented the Non-Financial Disclosure Directive (2014/94) with a 250-employee threshold instead of the required 500-employee minimum, affecting significantly more Icelandic firms and increasing compliance costs. A Foreign Minister task force (established January 2024) now requires transparent disclosure and justification when stricter rules are adopted beyond EU minimums.
Heimild
Vísindavefurinn — Margrét Einarsdóttir, Professor, Law Faculty, University of Iceland (March 2026)
Vísindavefurinn er fræðilegur svarsíðuvefur Háskóla Íslands þar sem sérfræðingar svara spurningum almennings um vísindaleg og félagsleg efni.
Skoða heimild ↗Fyrirvarar
Gefið út í mars 2026 sérstaklega fyrir umræðu vegna þjóðaratkvæðagreiðslu. Hugtakið um ofurinnleiðingu er vel þekkt í EES-rétti en mikilvægi þess fyrir Ísland veltur á því hversu oft hún á sér stað og hver uppsöfnuð reglubyrði er. Dæmið um ófjárhagslega upplýsingagjöf er lýsandi en endurspeglar ekki endilega það sem venja er. Frumkvæði starfshópsins frá 2024 bendir til þess að ríkisstjórnin líti á ofurinnleiðingu sem raunverulegt áhyggjuefni.