Samkvæmt 7. gr. EES-samningsins ber Íslandi að innleiða tilskipanir ESB um innri markaðinn í landsrétt, og krefjast EES-reglur forgangs í árekstrum við innlend lög samkvæmt viðauka 35. ESB-reglur hafa þó ekki beina réttaráhrif á Íslandi — þær verða aðeins bindandi þegar þær eru formlega teknar upp í íslenska löggjöf.

Flestum ESB-gerðum er innleitt á Íslandi með framkvæmdaerindi — reglugerðum — frekar en þingsamþykktum, og einungis ráðstafanir sem krefjast lagabreytinga fara til þingsins sem «stjórnarskrárfyrirvarar». Tímabilið frá samþykkt í sameiginlegu EES-nefndinni þar til gerðin er bindandi að íslenskum rétti er lýst sem «mjög stuttu».

Um 70% af löggjöf innri markaðar ESB hefur verið innleidd í íslenskan rétt í gegnum EES-samninginn. Þetta nær til frjálsra vöruviðskipta, þjónustu, fjármagns og fólks en útilokar sjávarútveg, landbúnað og réttarmál.