Afstaða ráðherra til samningsmarkmiða Íslands í aðildarviðræðum við ESB

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir fyrirspurnina. Það er auðvitað rétt að komi til þess að þjóðin segi að hún vilji láta á það reyna hvaða tækifæri bíði okkar sem þjóðar innan Evrópusambandsins þá liggur auðvitað fyrir að einn af þeim köflum sem verða opnaðir fyrstir er meðal annarra sjávarútvegskaflinn. Það verður ekki farin sú leið sem var farin síðast, að geyma þá kafla sem ég held að við séum öll sammála um að skipti einna mestu máli og það eru þeir sem lúta að yfirráðum okkar yfir náttúruauðlindum okkar. Það liggur alveg ljóst fyrir að við munum ekki hvika frá því. Ég er sannfærð um, í ljósi þess sem við þó vitum núna, að það hefur engin þjóð sótt um aðild að Evrópusambandinu sem hefur slíka sérstöðu eins og við í sjávarútvegsmálum, ekki bara vegna þess hversu stór hluti þetta er af okkar hagkerfi og mikilvægur heldur líka vegna þess að um er að ræða staðbundna stofna að mjög miklu leyti, nokkuð sem hin sameiginlega sjávarútvegsstefna Evrópusambandsins byggir ekki á. Okkar sjávarútvegsstefna verður að vera lykillinn í því hvernig við nálgumst þessi mál og af samtölum sem ég hef tekið í starfi mínu sem sjávarútvegsráðherra við aðra sjávarútvegsráðherra frá því að ég tók við embætti, og lúta bara að almennum samskiptum, hefur komið skýrt í ljós að þeir líta með mikilli aðdáun til þess árangurs sem við höfum náð í sjávarútvegsmálum og hafa margir jafnvel fleygt því fram svona í hálfkæringi að það væri sannarlega þess virði að læra af okkur hvernig við umgöngumst auðlindir sjávar, með kvótasetningunni, með því hvernig við höfum lagt áherslu á sjálfbærni í sjávarútvegi og síðan tæknina. Það er því miklu frekar þannig að í þessum samningaviðræðum erum við sterki aðilinn. Við munum ekki gefa eftir og við þekkjum það líka, og ég verð nú að koma að því á eftir, að í ljósi þessarar nálgunar Evrópusambandsins á reynslu af veiðum úr staðbundnum stofnum eru erlendar þjóðir ekki að fara að koma hingað inn og hirða af okkur fiskinn eins og stundum heyrist.

Frú forseti. Ég þakka aftur fyrirspurnina. Það er ekkert hægt að vera skýrari en það að meginmarkmið við aðildarviðræður, komi til þeirra, er að halda meginforræði yfir þjóðarsjávarauðlindinni, halda forræði yfir sjávarauðlindinni. Samningarnir eru ekki byrjaðir. Við erum, líkt og hæstv. forsætisráðherra kom inn á hér áðan, að stíga það óvanalega skref að leyfa þjóðinni að ráða því hvort við förum í samningaviðræður. Og það er býsna sérstakt af hálfu þeirra sem vilja það ekki að fara mjög glatt á milli þess að krefjast þess að við leggjum samningsmarkmiðin niður algjörlega skýrt núna og gagnrýna síðan að við séum að tala um hvað við ætlum að gera í samningaviðræðum áður en umboð þjóðarinnar er komið. Komi umboð þjóðarinnar, vilji meiri hluti þjóðarinnar halda dyrunum opnum og átta sig á þeim tækifærum sem felast í því fyrir land og þjóð að ganga til liðs við aðrar Evrópusambandsþjóðir, þá förum við í samningaviðræður. Markmiðin eru skýr: Við munum ekki gefa eftir forræði okkar yfir þeim auðlindum sem við höfum.