Forræði yfir auðlindum gagnvart ESB

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir spurninguna. Ég hef verið alveg skýr á því í öllum þeim samtölum sem ég hef tekið, m.a., já, við þjóðarleiðtoga og innan Evrópusambandsins, svo það sé skýrt á hvaða forsendum Ísland myndi fara í þessa vegferð ef hún myndi yfir höfuð fara í hana, að það væru grundvallarprinsipp sem þyrfti að ræða, m.a. hvernig lifnaðarhættir okkar þjóðar eru. Við erum eyja og við erum ekki á meginlandi Evrópu. Við höfum reitt okkur á orku. Við höfum reitt okkur á sjávarauðlindina og það liggur alveg fyrir að það eru grundvallarprinsipp sem þarf að virða og það vita allir þá skoðun mína. Þetta kalla ég að veita forystu, sinna hagsmunabaráttu og senda skýr skilaboð um að ef við færum í aðildarviðræður, sem við vitum ekki hvort við förum í, þá væru þetta grundvallarprinsippin. Ég ætla ekki að leggja upp í þessari pontu nákvæmt orðalag varðandi slíka samninga. Við hljótum að geta sameinast um ákveðin grundvallarprinsipp og svo verður það auðvitað í lok dags þannig að við munum þurfa að meta það hvort það sem kemur út úr slíkum viðræðum sé í takti við þau prinsipp. En ég ætla bara að leyfa mér að fullyrða að þó að ég geti alveg tekið undir að þetta sé tilfinningaríkt mál og að það séu skiptar skoðanir um það held ég í lok dags að það séu ríflega, ef ekki langflestir, á þessu landi með sömu tilfinningarök og sömu fyrirvara á sér varðandi auðlindir okkar. Allir Íslendingar vita á hverju við byggjum. Það liggur alveg fyrir að ég er mjög meðvituð um það að við þurfum að fara í slíkar viðræður — ef við fáum umboð til þess, sem þessi atkvæðagreiðsla snýst um, hvort við förum í viðræður eða ekki — og setja skýr rauð flögg þegar kemur að þessu. Síðan þarf að meta það hvort við náum þeim markmiðum eða ekki. En nákvæmu orðalagi í þessari pontu ætla ég ekki að stilla upp.

Frú forseti. Síðast þegar farið var í þessa vegferð var Ísland á öðrum stað. Síðast þegar var farið í þessa vegferð voru ákveðnir flokkar sem voru ósáttir við að þjóðin hefði ekki verið spurð hvort það ætti að fara af stað. Þess vegna er verið að gera þetta með ákveðnum hætti núna. Það er í góðu lagi mín vegna að fólk ræði um Evrópusambandið. Staðreyndin er bara sú að þrátt fyrir að aðilar hér í minni hlutanum telji sig vita nákvæmlega hvernig kostir og gallar aðildar myndu líta út fyrir Ísland þá treysti ég mér ekki til að fullyrða það. Ég veit ekki hvernig á því stendur að hér er fólk í minni hlutanum sem telur sig vita hvernig samningur, aðlögun, hvað svo sem á að kalla það, lítur út. Ég veit það ekki. Ég veit hins vegar að það er fjöldinn allur af löndum sem hefur farið þarna inn og fengið mismunandi samning. Það liggur alveg fyrir að reglum Evrópusambandsins hefur m.a. verið breytt í gegnum tíðina út af inngöngu ákveðinna ríkja. Þannig að ég á ekki erfitt með það Jú, víst. að lýsa því hér yfir að þegar ég tala við erlenda leiðtoga um þá vegferð sem Ísland er á, að leggja áherslu á það að ef við færum í þessar viðræður yrðum við hörð í horn að taka. Því að ef við förum í þessar viðræður mun ég gæta hagsmuna landsins. Ég mun gæta auðlinda landsins. Ég myndi alls ekki segja já við hverju sem er. Og það er ekkert athugavert við að þær upplýsingar sem hafa komið fram á blaðamannafundum erlendis komi líka aftur hér inn í þingið, enda hefur þetta allt verið sagt opinberlega.