Vinna við landbúnaðarkafla í ESB-viðræðunum

Hæstv. forseti. Í umræðum í gær um skýrslu utanríkisráðherra kom fram, m.a. í máli hæstv. utanríkisráðherra við fyrirspurn hv. þm. Sigurgeirs Sindra Sigurgeirssonar, þar sem talað var um samningsmarkmið í landbúnaði að vinna við það væri á fullu í sjávarútvegs- og landbúnaðarráðuneytinu með fulltrúa frá utanríkisráðuneytinu. Það kom einnig fram í skýrslu utanríkisráðherra um utanríkismál og í umræðunum sem þingmenn tóku þátt í í gær að 70, 80 eða 90% af umræðunni fóru í Evrópusambandsviðræðurnar en ekki í önnur utanríkismál sem ættu í það minnsta að vera okkur jafnmikilvæg. Við þekkjum að mikill tími og fjármunir hafa farið á þessu kjörtímabili í þessa Evrópusambandsvinnu.

Það kom líka fram í fjárlagagerðinni fyrir árin 2010 og 2011 að það þyrfti að bæta þremur til fjórum starfsmönnum í sjávarútvegs- og landbúnaðarráðuneytið, Matvælastofnun og Fiskistofu til að geta staðið sómasamlega að þessum undirbúningi og svarað þeim spurningum sem fyrir lægju. Því spyr ég hæstv. sjávarútvegs- og landbúnaðar-, efnahags- og viðskiptaráðherra eftirfarandi spurninga:

Hversu margir starfsmenn af heildarfjölda ráðuneytisins eru að vinna að þessu? Hversu mikill tími metur ráðherrann að fari í þessa vinnu? Ég vil einnig spyrja ráðherrann hvort hann telji að þessum tíma af vinnu starfsmannanna sé vel varið. Að lokum spyr ég um stöðu samningsmarkmiða í landbúnaðarkaflanum, og kannski sjávarútvegskaflanum ef ráðherra hefur tíma til að segja okkur hver sú staða er akkúrat núna. Það er orðið ákaflega brýnt að þessi markmið fari að koma fram.

Hæstv. forseti. Þar sem ráðherrann hafði umframtíma saknaði ég þess að hann svaraði því hvort það væri mat ráðherrans að þessum tíma starfsmanna væri vel varið. Það kom líka fram í umræðunni og var talsvert rætt í gær í umræðum um skýrslu utanríkisráðherra um þær hugmyndir Samfylkingarinnar og hæstv. utanríkisráðherra að við ætluðum að færa gjaldeyrishöftin og gjaldmiðilinn í skjól evrunnar. Þá vil ég spyrja hæstv. efnahags- og viðskiptaráðherra í lokaspurningu minni hvort hann telji að við séum ekki þar með að fara sömu leið og Írar, að hugmyndafræðin sé sú að snjóhengjan upp á 1.200 milljarða sem hangir hér yfir okkur verði sett á okkur skattborgarana eins og var gert á Írlandi og við sett í sömu ömurlegu stöðu og Írar eru í, að þurfa að borga upp skuldir einkabanka og hafa þar fyrir utan ekki þau sömu tækifæri og við Íslendingar

höfum til að koma okkur út úr kreppunni með því að nýta auðlindir okkar og tækifæri í atvinnulífinu.