Samkvæmt lögum nr. 19/1966 mega einungis íslenskir ríkisborgarar og búsettir einstaklingar eignast fasteignir, með undanþágum fyrir EES-borgara, en þrátt fyrir það eru takmarkanir á erlendum fjárfestingum í sjávarútvegi (25% hámark í vinnslu), orkugeiranum og flugi. ESB-aðild myndi krefjast strangari reglna um frjálsar fjármagnsflutningar, þótt hægt yrði að semja um undanþágur í viðkvæmum geirum.
Enska frumtextinn
Under current Icelandic law (Law 19/1966), only Icelandic citizens and residents may acquire property rights, with EEA exceptions. EU/EEA citizens can acquire property under free capital movement provisions. Critical restrictions remain on foreign investment in fisheries (maximum 25% foreign ownership in processing), the energy sector (hydropower and geothermal rights reserved), and aviation. Iceland may restrict investments on public policy and security grounds under EEA Article 43. EU membership would require adopting stricter free capital movement rules, though temporary or permanent exemptions for sensitive sectors like fisheries could be negotiated during accession.
Heimild
Vísindavefurinn — Helga Melkorka Óttarsdóttir, lawyer (2011)
Vísindavefurinn er fræðilegur svarsíðuvefur Háskóla Íslands þar sem sérfræðingar svara spurningum almennings um víðmörg fræðasvið.
Skoða heimild ↗Fyrirvarar
Byggt á lögfræðigreiningu frá 2011. Reglur ESB um skimun erlendra fjárfestinga hafa þróast verulega síðan þá (skimunarreglugerð ESB um erlendar fjárfestingar, 2019), sem veitir aðildarríkjum meira svigrúm til að takmarka fjárfestingar af öryggisástæðum. 25% eignarhaldstakmörkunin í sjávarútvegi á við um vinnslu, ekki kvótaréttindi. Hvort hægt yrði að semja um undanþágur fyrir orkugeirann og sjávarútveginn fer eftir aðildarskilmálum sem eru ekki enn fyrir hendi.